College van Beroep voor het bedrijfsleven, 28-08-2018, ECLI:NL:CBB:2018:433, 17/861

Appellante heeft, vanuit de veronderstelling dat de partij in Italië met dit middel is verontreinigd, aangevoerd dat de Italiaanse controle-organisatie bij uitsluiting bevoegd is om te oordelen en te beslissen over de onderhavige partij maisgries.

Het College volgt appellante daarin niet. De in dezen toepasselijke EU-regels zijn vervat in Verordening (EG) nr. 834/2007 (de Verordening) alsmede Verordening (EG) nr. 889/2008 (de Uitvoeringsverordening). Deze Verordeningen zijn gericht op eerlijke concurrentie en een goede werking van de interne markt voor biologische producten alsmede op het behoud en de rechtvaardiging van het vertrouwen van de consument in de als biologisch aangeduide producten. Uitgangspunt hierbij is - zie paragraaf 35 van de considerans van de Uitvoeringsverordening - dat in alle stadia van de productie, de verwerking en de afzet van biologische producten controles worden uitgevoerd op de naleving van de regelgeving. Daaruit vloeit voort dat niet alleen de controle-organisatie in het EU-land van productie maar ook de controle-organisaties in de andere lidstaten bevoegd en overigens ook gehouden zijn controles te verrichten op de in die landen aangeboden producten. Deze bevoegdheid en verplichting zijn opgenomen in artikel 30, eerste lid, van de Verordening. Deze beroepsgrond van appellante slaagt derhalve niet.

Appellante wijst er voorts op dat de EU-regelgeving niet bepaalt dat producten met residuen van bij de productie niet toegestane insecticiden niet biologisch zijn in de zin van deze regelgeving en dat het altijd mogelijk is dat er residuen in biologische producten aanwezig zijn zonder dat dit duidt op een niet-biologische productie. Het College volgt deze stelling van appellante evenmin. Bepalend is, zoals verweerder terecht onder verwijzing naar artikel 91 van de Uitvoeringsverordening heeft gesteld, of het product in overeenstemming is met de voorschriften voor de biologische productie. Hiervan is geen sprake wanneer, zoals in het onderhavige geval, (aanzienlijke hoeveelheden van) een niet toegestaan gewasbeschermingsmiddel in het product is aangetroffen. Het College is dan ook van oordeel dat verweerster op grond hiervan bevoegd was over te gaan tot decertificering van deze partij maisgries.

Voorts heeft appellante aangevoerd dat er sprake is van strijd met het gemeenschappelijk landbouwbeleid omdat - zo begrijpt het College de stelling - de Italiaanse controle-organisatie naar aanleiding van deze zaak niet ook en alsnog heeft besloten tot het decertificering van ‘het product’ dan wel ‘de partij’ waarvan, naar appellante stelt, de onderhavige partij met partijcode [...] onderdeel heeft uitgemaakt. Appellante ziet met deze grond voorbij aan het gegeven dat in de onderhavige zaak slechts aan de orde is en kan zijn de beslissing van verweerster over de vraag of de partij maisgries met partijcode [...] van appellante voldoet aan de betreffende Europeesrechtelijke voorschriften. Indien die beslissing voor juist moet worden gehouden kan een eventuele incongruentie van die beslissing met een beslissing van de Italiaanse controle-organisatie niet leiden tot een gegrondverklaring van het onderhavige beroep.

Tenslotte kan niet gezegd dat verweerster bij de ingevolge artikel 30, eerste lid, van de Verordening te verrichten belangenafweging niet heeft kunnen besluiten tot decertificering. Daarbij is in aanmerking genomen dat het hier gaat om schending van een essentieel productievoorschrift. Dat appellante naar haar zeggen schade lijdt als gevolg van het besluit die zij niet kan verhalen op haar leverancier is op zich zelf onvoldoende voor een ander oordeel. Dit is een commercieel risico dat voor rekening van appellante komt.

6. Uit het vorengaande vloeit voort dat verweerster naar het oordeel van het College terecht besloten heeft tot decertificering van de partij maïsgries met partijcode [...] .

7. Het beroep is ongegrond.

8. Voor een proceskostenveroordeling bestaat geen aanleiding.