Gerechtshof Arnhem-Leeuwarden, 09-12-2025, ECLI:NL:GHARL:2025:7992, 23/2211 t/m 23/2270

Belanghebbende, [bedrijf1] N.V. en [bedrijf2] N.V. (thans: [bedrijf2] ) hebben in de periode 2012 tot en met 2016 overeenkomsten gesloten met diverse (samenwerkende) gemeenten. Op basis van de overeenkomsten mag belanghebbende voor een bepaalde periode laadpalen in die gemeenten plaatsen en exploiteren. Voor zover de gemeenten in dezelfde regio zijn gelegen, vormen zij één concessiegebied. De drie concessiegebieden zijn [concessiegebied1] , [concessiegebied2] en [concessiegebied3] .

De laadpalen zijn door natrekking eigendom geworden van de gemeenten waarin zij zijn geplaatst. De laadpalen staan aan de openbare weg en staan verspreid, en niet geclusterd, door de verschillende gemeenten. De laadpalen zijn allemaal individueel verbonden met het energienetwerk, dat eigendom is van een derde partij. Iedere laadpaal beschikt over een eigen leveringspunt voor elektriciteit. Voor de onderhavige jaren 2015 tot en met 2019 is voor geen van de laadpalen een (waarde)beschikking voor de Wet waardering onroerende zaken (Wet WOZ) afgegeven.

[bedrijf2] is als exploitant de gebruiker van de laadpalen in de zin van artikel 16 Wet WOZ. [bedrijf2] koopt als verbruiker in de zin van de EB bij belanghebbende elektriciteit in voor de levering daarvan aan eindgebruikers. Via de laadpalen wordt (door eindgebruikers) elektriciteit afgenomen voor het opladen van een auto.

Belanghebbende factureert maandelijks per concessiegebied aan [bedrijf2] voor het elektriciteitsverbruik in die maand via de laadpalen in dat concessiegebied. [bedrijf2] rekent af met de eindgebruikers.

De verbinding tussen een laadpaal en de backoffice van [bedrijf2] vindt plaats door middel van een etherverbinding. In iedere laadpaal zit een simkaart. Via deze simkaart stuurt de laadpaal elke periode (via het netwerk van een telecombedrijf) een signaal naar de backoffice van [bedrijf2] met informatie over het laadobject.

Belanghebbende heeft over de levering van elektriciteit aan de laadpalen per leveringspunt (laadpaal) apart EB en ODE berekend, aangegeven en afgedragen.

Belanghebbende heeft om teruggaven van EB en ODE verzocht omdat naar haar inzicht de laadpalen (leveringspunten) per concessiegebied of per gemeente als één aansluiting moeten worden aangemerkt en zij, wegens het degressieve tarief, in dat geval een lager bedrag aan EB en ODE is verschuldigd.

De Rechtbank heeft belanghebbende in het ongelijk gesteld. De Rechtbank heeft in dat verband geoordeeld dat op grond van de Wet belastingen op milieugrondslag (Wbm) en de Wet WOZ de laadpalen binnen een concessiegebied niet als één aansluiting kunnen worden aangemerkt, dat ook het besluit van de Staatssecretaris van Financiën van 28 juni 2019¹ niet noopt tot clustering van laadpalen, dat het evenredigheids- en gelijksbeginsel niet zijn geschonden, en dat de laadpalen evenmin kwalificeren als een samenstel in de zin van artikel 16, letter d, Wet WOZ (complexbenadering).