Gerechtshof Arnhem-Leeuwarden, 17-02-2026, ECLI:NL:GHARL:2026:1012, 24/1274

De uitspraak van de Rechtbank kan niet in stand blijven op de gronden die zijn vermeld in de uitspraak die het Hof vandaag heeft uitgesproken in de zaak met nummer BK-ARN 24/1275. In die uitspraak is overwogen dat [naamBV] (hierna: de BV) – de vennootschap waarvan belanghebbende de enig aandeelhouder en bestuurder is – in het onderhavige jaar een verkapte winstuitdeling aan belanghebbende heeft gedaan van € 45.865, doordat de BV zich bewust een rentebate heeft laten ontgaan en belanghebbende in de gelegenheid heeft gesteld die rentebate te genieten. Dit brengt mee dat de Inspecteur in de onderhavige navorderingsaanslag terecht een voordeel uit aanmerkelijk belang in aanmerking heeft genomen.

Gelet op de devolutieve werking van het hoger beroep, is het Hof gehouden belanghebbendes – door de Rechtbank niet behandelde – beroep op het ontbreken van een nieuw feit, alsnog te behandelen.¹

Ingevolge artikel 16 Algemene wet inzake rijksbelastingen heeft de inspecteur de bevoegdheid een navorderingsaanslag op te leggen indien hij beschikt over een (nieuw) feit dat hem bij het opleggen van de primitieve aanslag niet bekend was en hem ook redelijkerwijs niet bekend had kunnen zijn.

De Inspecteur heeft de navorderingsaanslag IB/PVV 2018 opgelegd met een correctie ter zake van een winstuitdeling. Redengevend voor deze correctie is de BV ter zake van een aan belanghebbende verstrekte geldlening van € 1.000.000 een onzakelijk lage rente heeft bedongen waardoor sprake is van een verkapte winstuitdeling. Met deze omstandigheid is de Inspecteur pas bekend geworden nadat hij op 9 september 2021 de beschikking heeft gekregen over de overeenkomst van geldlening tussen de BV en belanghebbende, en op 8 februari 2022 over de overeenkomst van geldlening tussen belanghebbende en de derde partij.

Het vorenstaande betekent dat de Inspecteur ten tijde van het opleggen van de primitieve aanslag IB/PVV 2018 op 8 oktober 2020 niet ermee bekend was dat de BV zich een winst heeft laten ontgaan. Naar het oordeel van het Hof vormt de inhoud van beide overeenkomsten van geldlening dan ook een nieuw feit dat navordering rechtvaardigt.

Anders dan belanghebbende in zijn beroepschrift betoogt, was de Inspecteur niet gehouden tot een nader onderzoek naar aanleiding van de aangifte IB/PVV 2018. De Inspecteur mag bij het vaststellen van een (primitieve) aanslag uitgaan van de juistheid van de gegevens die een belastingplichtige bij zijn aangifte heeft verstrekt. Tot nader onderzoek is hij in beginsel niet gehouden. Wel is hij tot een nader onderzoek gehouden, indien hij, na met een normale zorgvuldigheid kennis te hebben genomen van de inhoud van de aangifte, aan de juistheid van enig daarin opgenomen gegeven in redelijkheid behoort te twijfelen. Voor twijfel is geen aanleiding indien de niet onwaarschijnlijke mogelijkheid bestaat dat de in de aangifte opgenomen gegevens juist zijn.² Naar het oordeel van het Hof behoefde de Inspecteur in redelijkheid niet aan de juistheid van deze aangifte IB/PVV 2018 te twijfelen. De daarin verstrekte gegevens omtrent de forse schuldtoename van belanghebbende aan de BV, waren immers juist. De Inspecteur was tot dat moment niet bekend met de overeenkomsten van geldlening. De Inspecteur was bij het vaststellen van de primitieve aanslag IB/PVV 2018 daarom niet gehouden om nader onderzoek te doen. Van een aan navordering in de weg staand ambtelijk verzuim is dan ook geen sprake.

De Inspecteur heeft met dagtekening 1 juli 2023 een tweede navorderingsaanslag IB/PVV 2018 opgelegd (zie 1.3). Deze navorderingsaanslag is opgelegd nadat belanghebbende en zijn fiscale partner op de voet van artikel 2.17 Wet IB 2001 hadden aangegeven dat het voordeel uit aanmerkelijk belang volledig bij belanghebbende in aanmerking moest worden genomen.

Belanghebbende heeft geen bezwaar gemaakt tegen deze tweede navorderingsaanslag, zodat deze belastingaanslag geen onderwerp van het onderhavige geschil is. De Inspecteur heeft bij de Rechtbank toegezegd deze tweede navorderingsaanslag te vernietigen indien onderhavige procedure daartoe aanleiding geeft. Nu met onderhavige uitspraak de eerste navorderingsaanslag in stand blijft, is er voor de Inspecteur geen aanleiding om zijn toezegging gestand te doen.