Afgeven tas voor logeerpartij niet aangemerkt als laden en lossen (n-o)

Belanghebbende is het niet eens met de opgelegde naheffingsaanslag parkeerbelasting omdat sprake was van laden en lossen. De dochter van belanghebbende mocht logeren bij familie en daarom is een tas met kleding afgegeven. In geschil is of aan belanghebbende terecht een naheffingsaanslag parkeerbelasting is opgelegd. Het hof (hof Amsterdam 23 januari 2024, nr. 23/474, ECLI:NL:GHAMS:2024:284, NTFR 2024/631) verenigt zich met de beslissing van de rechtbank en maakt de gronden waarop deze beslissing berust tot de zijne. De heffingsambtenaar heeft in zijn uitspraak op bezwaar terecht beslist dat het, gelet op de toelichting van belanghebbende in het bezwaarschrift, niet aannemelijk is dat sprake is geweest van het onmiddellijk in- of uitstappen van personen dan wel het onmiddellijk laden of lossen van goederen. Aangezien belanghebbende enkel kleding en toiletartikelen heeft afgegeven, is niet aannemelijk dat belanghebbende zaken van enige omvang of enig gewicht heeft uitgeladen, zodat reeds om die reden niet gesproken kan worden van ‘laden en lossen’ in de zin van de genoemde bepalingen. Het hof is van oordeel dat reeds op grond van de beoordeelde verklaring van belanghebbende is komen vast te staan dat hij heeft geparkeerd op een fiscale parkeerplaats zonder de daarvoor verschuldigde parkeerbelasting te voldoen en dat de naheffingsaanslag daarom terecht is opgelegd. Evenals de rechtbank komt het hof daarom niet toe aan een beoordeling van de vraag of de met de scanauto geproduceerde gegevens al dan niet rechtmatig zijn verkregen en of daarbij zorgvuldig is gehandeld, omdat deze gegevens voor de beoordeling van het onderhavige geschil niet meer van belang zijn. 

De Hoge Raad verklaart het ingestelde cassatieberoep niet-ontvankelijk met toepassing van art. 80a Wet RO.