Leningen bij eigen bv geen eigenwoningschuld door overschrijding maximale looptijd

Belanghebbende is sinds 2015 eigenaar van een woning en heeft aanvankelijk een annuïtaire hypotheek bij een bank afgesloten met een looptijd van 360 maanden. In 2019 en 2020 sluit hij als dga bij zijn eigen bv twee leningen van € 300.000, elk met een contractuele looptijd van 30 jaar en annuïtaire aflossing, om de banklening af te lossen. Deze leningen worden begin 2022 volledig afgelost via een dividenduitkering. In zijn aangiften IB/PVV 2019 en 2020 brengt belanghebbende rente van deze leningen in aftrek als eigenwoningrente. De inspecteur corrigeert de aangiften en weigert de aftrek, waarna belanghebbende bezwaar en beroep instelt. In geschil is of belanghebbende recht heeft op aftrek van rente ter zake van de leningen bij de bv als eigenwoningschuld in de zin van art. 3.119c Wet IB 2001. De rechtbank stelt vast dat de leningen zijn aangegaan in verband met de eigen woning en dat het oogmerkvereiste niet ter discussie staat. De kernvraag is of de leningen voldoen aan de aflossingseis en de maximale looptijd van 360 maanden uit art. 3.119c Wet IB 2001. De rechtbank overweegt dat bij oversluiten van een bestaande eigenwoningschuld naar een nieuwe lening, de resterende looptijd van de oorspronkelijke lening bepalend is voor de nieuwe lening. In dit geval is bij de leningen IV en V opnieuw een looptijd van 360 maanden afgesproken, zonder rekening te houden met de reeds verstreken looptijd van de banklening. Hierdoor overschrijdt de totale looptijd de wettelijke maximumtermijn. De rechtbank benadrukt dat het contractuele aflossingsschema leidend is en dat feitelijke eerdere aflossing (zoals via dividenduitkering) niet relevant is voor de beoordeling in de betreffende jaren. Belanghebbende slaagt niet in de bewijslast dat de leningen kwalificeren als eigenwoningschuld.

(Beroep ongegrond.)