Groene band op gevel kwalificeert als reclame-uiting voor reclamebelasting

Belanghebbende exploiteert een speciaalzaak in een winkelpand, waarbij op de gevel en luifel een lichtgroene band is aangebracht. Daarnaast zijn op en rond het pand diverse reclame-uitingen aanwezig, waaronder het logo en de naam van de winkelketen in verschillende kleuren. Aan belanghebbende is een aanslag reclamebelasting opgelegd, waarbij de oppervlakte van de groene band is meegenomen in de heffingsgrondslag. In bezwaar is de oppervlakte aangepast, maar de aanslag is gehandhaafd omdat de band als reclameobject is aangemerkt. In geschil is of de lichtgroene band op de gevel en luifel terecht als openbare aankondiging in de zin van de Verordening reclamebelasting is aangemerkt en of de aanslag tot het juiste bedrag is opgelegd. De rechtbank stelt vast dat de Verordening onder openbare aankondiging mede kleuren verstaat die zichtbaar zijn vanaf de openbare weg. De rechtbank overweegt dat de lichtgroene kleur, hoewel niet meer in het huidige logo van belanghebbende, nog steeds kenmerkend is voor de winkelketen en herkenbaar is voor het publiek. De kleur roept associatie op met de onderneming en is onderscheidend ten opzichte van andere panden. Daarmee vormt de groene band, in combinatie met andere aanduidingen, een tot het publiekgerichte mededeling die de aandacht vestigt op de winkel. De rechtbank acht het daarom terecht dat de groene band is meegenomen in de heffingsgrondslag voor de reclamebelasting. De hoogte van de aanslag is niet langer in geschil. Ten aanzien van de verbindendheid van de Verordening overweegt de rechtbank dat de Gemeentewet gemeenten de bevoegdheid geeft om reclamebelasting te heffen en dat de gekozen tariefstructuur niet in strijd is met hogere regelgeving of algemene rechtsbeginselen. De belangen van ondernemers zijn bij de invoering van de verordening afgewogen en de belastingrechter toetst niet aan de politieke wenselijkheid van het beleid.

(Beroep ongegrond.)