Geen fiscaal partnerschap en geen aftrek onderhoudsverplichtingen voor buitenlandse partner

Belanghebbende woont in de relevante jaren in Roemenië en kwalificeert als kwalificerende buitenlandse belastingplichtige. Hij is gehuwd, maar woont niet samen met zijn echtgenote. Zij wonen sinds 2013 apart op basis van een overeenkomst waarin onder meer alimentatieverplichtingen zijn vastgelegd. De echtgenote heeft geen inkomen uit Nederland genoten en geen aangiften inkomstenbelasting in Nederland ingediend. Voor de jaren 2018 en 2021 zijn aan belanghebbende aanslagen IB/PVV opgelegd en voor 2019 en 2020 navorderingsaanslagen. De inspecteur heeft de bezwaren van belanghebbende ongegrond verklaard. In geschil is of de aanslagen en navorderingsaanslagen naar de juiste hoogte zijn vastgesteld, in het bijzonder of belanghebbende recht heeft op fiscaal partnerschap, aftrek van onderhoudsverplichtingen en aftrek van specifieke zorgkosten. De rechtbank oordeelt dat belanghebbende en zijn echtgenote geen fiscaal partners zijn, omdat de echtgenote geen kwalificerende buitenlandse belastingplichtige is. Zij heeft geen inkomensverklaring overgelegd, geen aangiften gedaan en geen Nederlands inkomen genoten. Voor de aftrek van onderhoudsverplichtingen geldt dat de overeenkomst tussen belanghebbende en zijn echtgenote niet leidt tot een rechtstreeks uit het familierecht voortvloeiende verplichting, mede omdat geen echtscheiding heeft plaatsgevonden en onduidelijk is of de betalingen daadwerkelijk zijn gedaan. De inspecteur heeft de aftrek onderhoudsverplichtingen daarom terecht geweigerd. Voor de aftrek van specifieke zorgkosten rust de bewijslast op belanghebbende. De overgelegde bonnetjes zijn onvoldoende duidelijk en deels onleesbaar, zodat niet aannemelijk is dat de kosten zijn gemaakt in verband met ziekte of invaliditeit. Het beroep op het belastingverdrag Nederland-Roemenië, met name het non-discriminatieartikel, slaagt niet omdat belanghebbende zijn stelling niet heeft uitgewerkt.

(Beroep ongegrond.)