Aflevering 5

Op 19 december 2025 verscheen een btw-arrest1 waarin de Hoge Raad onder meer ingaat op de evenredigheid van de sanctie van omkering en verzwaring van de bewijslast. Mijns inziens kunnen de overwegingen van de Hoge Raad zo worden geïnterpreteerd dat hij een schijnevenredigheid (dus geen evenredigheid) introduceert. In deze Opinie motiveer ik die stelling en pleit ik voor afschaffing van die schijnevenredigheid.

Belanghebbende is een gemeente en de werknemers hebben recht op een Individueel Keuze Budget (IKB). Het is een bedrag per maand dat de werknemer kan besteden voor bepaalde doelen zoals het kopen van bovenwettelijke vakantie-uren of de uitruil van reiskosten. Vanaf 12 maart 2020 gaat Nederland in lockdown. In 2020 hebben zes werknemers via het IKB een vaste reiskostenvergoeding uitgeruild. Twee werknemers hebben vóór 13 maart 2020 een vinkje in het systeem gezet om een (aanvullende) reiskostenvergoeding uit te ruilen. Voor dit bedrag (€ 4.073,44) heeft belanghebbende een gerichte vrijstelling toegepast. Het restant heeft belanghebbende ten laste van de vrije ruimte gebracht. Belanghebbende heeft een bedrag van € 4.376 afgedragen (80% van € 5.470,62) in verband met overschrijding van de vrije ruimte van het jaar 2020 (eindheffing). Daartegen heeft belanghebbende bezwaar gemaakt en de inspecteur is daaraan gedeeltelijk tegemoetgekomen. Partijen houdt verdeeld of de goedkeuring die is vervat in het Besluit noodmaatregelen coronacrisis, meebrengt dat ook de reiskostenvergoedingen zijn vrijgesteld voor zover daarvoor het IKB is aangewend en de keuze daarvoor is gemaakt na 12 maart 2020. Uit art. 31a Wet LB maakt hof Amsterdam (23 april 2024, ECLI:NL:GHAMS:2024:1710, NTFR 2024/1174) op dat een gerichte vrijstelling geldt voor een vaste reiskostenvergoeding die aan een werknemer wordt gegeven en die wordt berekend alsof de werknemer op ten hoogste 214 dagen per kalenderjaar naar een vaste plaats van werkzaamheden reist, mits de werknemer op ten minste 128 dagen per kalenderjaar naar die vaste plaats van werkzaamheden reist. Vaststaat dat de reiskostenvergoedingen zijn betaald aan werknemers van belanghebbende die niet op ten minste 128 dagen van het kalenderjaar 2020 naar het werk zijn gereisd. Aldus bestaat, zoals de rechtbank terecht overweegt, wettelijk gezien geen recht op de gerichte vrijstelling. Het hof is van oordeel dat de goedkeuring uit het Besluit noodmaatregelen coronacrisis van 14 april 2020 ziet op het ongewijzigd door laten lopen van vaste reiskostenvergoedingen die reeds vóór 13 maart 2020 toegekend waren en dat belanghebbende op grond van het besluit niet redelijkerwijs kon menen dat ná 12 maart 2020 toegekende vaste reiskostenvergoedingen ook onder de goedkeuring vielen. Belanghebbende kon derhalve aan de goedkeuring geen gerechtvaardigd vertrouwen ontlenen. In enkele daaropvolgende besluiten worden de voorwaarden voor deze goedkeuring herhaald. Voor zover belanghebbende stelt dat zij aan enkele openbaar gemaakte documenten vertrouwen heeft kunnen ontlenen slaagt dit betoog ook niet. De omstandigheid dat een werknemer vóór 13 maart 2020 – zoals belanghebbende stelt – ‘een onvoorwaardelijk recht op IKB had’ maakt deze conclusie niet anders. Het hof komt voorts tot de conclusie dat er geen sprake is van het in strijd met het gelijkheidsbeginsel of het verbod van willekeur handelen van de inspecteur. Een werkgever die al vóór 13 maart 2020 aan bepaalde werknemers een vaste (aanvullende) reiskostenvergoeding had toegekend, bevindt zich immers niet in een vergelijkbare situatie als een werkgever die op 12 maart 2020 aan eenzelfde groep werknemers geen vaste (aanvullende) reiskostenvergoeding had toegekend en dat eerst na 12 maart 2020 doet. Gelet op het voorgaande kan belanghebbende zich voor de in geschil zijnde bedragen niet beroepen op de goedkeuring uit het Besluit noodmaatregelen coronacrisis en dient de verschuldigde afdracht eindheffing in stand te blijven.

verlies, row, vastgoed, foutenleer, ondernemingsvermogen, vastgoedontwikkeling, geldlening, privévermogen

row, bron, zakelijk, privé, schadevergoeding, vuurwerk, resultaat, werkzaamheid

regulier voordeel, dividend, erfrecht, aandelenfusie, splitsing, aanmerkelijk belang, legaat

Kerstarrest, forfaitair rendement, gelijkheidsbeginsel, negatief rendement

De staatssecretaris van Financiën – Fiscaliteit, Belastingdienst en Douane heeft twee sets Kamervragen beantwoord over het bericht dat spaarders en woningbeleggers de vermogenstaks (Wet werkelijk rendement box 3) eenvoudig kunnen ontwijken.

vertrouwensbeginsel, leefkilometers, vervoerskosten, maatman, ziektekosten, toezegging, reiskosten

buitenland, scholingsaftrek, studie, collegegeld, tijdstip, betaling, dwaling, depot

vertrouwensbeginsel, voorlopige aanslag, voorschot, vertrouwen, terugbetaling, schadevergoeding

In deze regeling wordt een tweetal omissies hersteld met betrekking tot de Uitvoeringsregeling inkomstenbelasting 2001 (Uitv reg IB 2001). De wijzigingen zien op de uitzondering op het zogenoemde vlagvereiste in de tonnageregeling.

dividend, verzuimboete, naheffing

Het kabinet heeft verschillende opties onderzocht om de budgettaire gevolgen van het arrest van de Hoge Raad van 21 maart 2025 over de liquidatieverliesregeling op te vangen, maar geen daarvan bleek binnen de regeling zelf passend.

mondelinge schenkingsovereenkomst, tijdstip schenking

onvoorziene omstandigheden, verlaagd tarief, pleitbaar standpunt, gebreken

Belanghebbende is een rechtspersoon ingesteld krachtens de Organisatiewet Kadaster. Hij heeft in het onderhavige tijdvak werkzaamheden verricht in het kader van het tactisch beheer van de landelijke voorziening van het Digitaal Stelsel Omgevingswet (DSO-LV). DSO-LV is onderdeel van de Omgevingswet en faciliteert onder meer het elektronisch ontsluiten van informatie en het elektronisch kunnen indienen van een aanvraag voor een besluit, het doen van een melding en het verstrekken van gegevens.

bindende tariefinlichting, bti, schorsingstarief, indeling

Staatssecretaris Heijnen stuurt de Tweede Kamer het Jaarplan Douane 2026.

De minister van Infrastructuur en Waterstaat heeft het Besluit vrachtwagenheffing gewijzigd in verband met de implementatie van de herziene Europese tolheffingsregels.

In cassatie op : ECLI:NL:GHDHA:2023:2043

waardevermindering, schade, toestandsdatum, peildatum

Aan belanghebbende is op 15 juli 2023 een voorlopige aanslag Vpb 2021 opgelegd. Daarbij is € 90.969 aan belastingrente in rekening gebracht over de periode 1 juli 2022 tot en met 26 augustus 2023. Deze belastingrente is berekend op 8%, welk percentage gold volgens art. 1 onderdeel b Besluit belasting- en invorderingsrente (Bbi). Rechtbank Noord-Nederland (7 november 2024, ECLI:NL:RBNNE:2024:4361, NTFR 2024/1997) heeft geoordeeld dat die bepaling onverbindend is en heeft beslist dat in deze zaak geen 8%, maar 4% belastingrente verschuldigd is. De staatssecretaris komt in sprongcassatie op tegen de uitspraak van de rechtbank.

In een WOZ-procedure heeft rechtbank Den Haag het beroep van belanghebbende ongegrond verklaard, maar wel vergoedingen voor immateriële schade, proceskosten en griffierecht toegekend. Daartegen heeft de heffingsambtenaar hoger beroep ingesteld. Volgens de heffingsambtenaar is ten onrechte schadevergoeding wegens overschrijding van de redelijke termijn toegekend, gelet op de afspraken die zijn gemaakt met het kantoor van de gemachtigde. Hof Den Haag (13 november 2024, ECLI:NL:GHDHA:2024:2677) heeft het hoger beroep van de heffingsambtenaar ongegrond verklaard en heeft daarbij geen proceskostenvergoeding aan belanghebbende (als verwerende partij) toegekend. De Hoge Raad vernietigt deze hofuitspraak, omdat het hof een proceskostenvergoeding had moeten toekennen. De Hoge Raad doet de zaak zelf af en kent een proceskostenvergoeding voor het hoger beroep toe. Wat betreft de proceskostenvergoding voor de cassatieprocedure houdt de Hoge Raad de zaak aan om te onderzoeken of sprake is van een bijzonder geval waardoor de beperkingen van de WHpkv niet van toepassing zijn.

vergrijpboete, navordering, opzet, onvolledig, herverdeling, buitenlands, banktegoed, verzwijgen, boete, verdeling, toerekening

discriminatie, ziektekosten, kleding en beddengoed, dieetkosten, diffamerend taalgebruik, reiskosten, vervoer, hulpmiddelen

omkering, verzwaring, naheffing, vergrijpboete, informatiebeschikking, kasadministratie, administratie, schatting, omzetcorrectie, boete, abbb

beroepsmatig, gemachtigde, aanmaningskosten, familierelatie, proceskostenvergoeding, inkomensverwerving, taakuitoefening, invordering, zakelijk

verzuimboete, afwezigheid van alle schuld, avas

verkeerd kenteken, kostenvergoeding, proceskostenvergoeding, aan de inspecteur te wijten onrechtmatigheid

De Kennisgroep formeel recht heeft de vraag beantwoord of interne compensatie tussen inkomstenbelasting en premie volksverzekeringen mogelijk is in het kader van het nemen van een beslissing op een verzoek om ambtshalve vermindering van een belastingaanslag.

steunmaatregel ten gunste vrijhandelszone Madeira; verlaging inkomstenbelasting rechtspersonen; onverwijlde en daadwerkelijke terugvordering; weigering opschorting fiscale executieprocedure toe te staan

Art. 8a Awir

Art. 234 Gemw

Art. 7:2 Awb