Gerechtshof 's-Hertogenbosch, 10-12-2025, ECLI:NL:GHSHE:2025:3540, 24/361

Bij de beantwoording van de vraag of de hiervoor bedoelde, voor een fiscale eenheid vereiste nauwe verwevenheid bestaat, moeten de banden van financiële, organisatorische en economische aard in onderlinge samenhang worden beoordeeld. Waar het om gaat is dat de betrokken personen, ondanks hun juridische zelfstandigheid, in financieel, organisatorisch en economisch opzicht zodanige banden hebben dat kan worden gezegd dat zij als eenheid - en dus als één ondernemer - een zelfstandige economische activiteit uitoefenen. De voorwaarde van nauwe verwevenheid vereist niet dat een verhouding van ondergeschiktheid bestaat. Een verhouding van ondergeschiktheid kan alleen als noodzakelijke voorwaarde voor de vorming van een btw-groep worden beschouwd in het uitzonderlijke geval waarin deze voorwaarde in een welbepaalde nationale context volgens een nationale wettelijke regeling vereist is, en bovendien nodig en geschikt is ter verwezenlijking van de doelstelling misbruik te voorkomen dan wel van de doelstelling belastingfraude of -ontwijking te bestrijden.³

Belanghebbende stelt zich op het standpunt dat de inspecteur niet aannemelijk heeft gemaakt dat sprake is van organisatorische en economische verwevenheid tussen belanghebbende en [C BV]

De Hoge Raad heeft in het arrest van 22 februari 1989 geoordeeld dat voor verwevenheid in organisatorisch opzicht is vereist dat de betrokken personen onder een gezamenlijke, althans als een eenheid functionerende, leiding staan, dan wel de leiding van de ene persoon ten opzichte van die van de andere persoon in een positie van feitelijke ondergeschiktheid verkeert.⁴
Voor ‘een gezamenlijke, althans als eenheid functionerende, leiding’ is niet vereist dat binnen de groep personen de gezamenlijke leiding bij één persoon berust. Een gezamenlijke leiding kan ook bestaan wanneer tussen de betrokken personen zodanig nauwe banden in bestuur en leiding bestaan dat zij tezamen het bestuur en de leiding voeren.⁵

Naar het oordeel van het hof is sprake van organisatorische verwevenheid tussen belanghebbende en [C BV] De heer [naam] is (via de vennootschap [D BV] ) bestuurder van voormelde vennootschappen. Dit brengt mee dat de vennootschappen onder leiding staan van een en dezelfde persoon, te weten de heer [naam] . Hij is degene die voor beide vennootschappen het interne beleid met betrekking tot de te volgen strategie kan maken en eigenhandig commerciële en organisatorische beslissingen kan nemen voor beide vennootschappen. Van belang hierbij is dat gesteld noch gebleken is dat andere (rechts)personen (in)direct betrokken zijn, andere dan de heer [naam] , bij de feitelijke leiding van de voormelde vennootschappen.

Ten aanzien van de economische verwevenheid voert belanghebbende het volgende aan. Ter onderbouwing van de aanwezigheid van economische verwevenheid heeft de inspecteur in beroep een tweetal producties overgelegd waaruit volgt dat belanghebbende in de periode juni tot en met september 2020 een bedrag van in totaal € 20.000 heeft gefactureerd aan [C BV] Van het over het derde kwartaal gefactureerde bedrag van € 15.000 is slechts € 1.050 overgeboekt naar belanghebbende. Dat acht keer een bedrag van € 5.000 aan [C BV] zou zijn gefactureerd (en betaald) door belanghebbende, zoals de inspecteur stelt, is niet aannemelijk aan de hand van de in beroep overgelegde producties. Gelet op de voormelde vier facturen en betaling is niet voldaan aan de omzettoets van minimaal 27,2% zoals volgt uit jurisprudentie van de Hoge Raad, aldus belanghebbende. Verder geldt dat indien een fiscale eenheid tussen [C BV] en belanghebbende wordt geconstateerd, een holdingmaatschappij nimmer een pand kan verhuren aan een dochteronderneming zonder dat een fiscale eenheid voor de omzetbelasting wordt gevormd. Dit kan niet een door de wetgever gewenst gevolg zijn.

Van verwevenheid in economisch opzicht is sprake indien de activiteiten van de vennootschappen in hoofdzaak strekken tot verwezenlijking van een zelfde economisch doel, zoals de bediening van een gemeenschappelijke klantenkring, dan wel de activiteiten van de ene ondernemer in hoofzaak ten behoeve van de andere ondernemer worden uitgeoefend.⁶

In rechtsoverweging 3.4 van het arrest van 11 oktober 2013, ECLI:NL:HR:2013:837, heeft de Hoge Raad geoordeeld dat in een geval van financieel en organisatorisch verweven ondernemers ook economische verwevenheid kan worden aangenomen indien tussen de ondernemers onderling niet-verwaarloosbare economische betrekkingen bestaan. In dit arrest heeft de Hoge Raad voorts geoordeeld dat aan het bestaan van economische verwevenheid op deze grond niet afdoet dat de betrokken ondernemers in meer of minder belangrijke mate goederen leveren aan of diensten verlenen jegens derden. Bij de beantwoording van de vraag of de voor een fiscale eenheid vereiste verwevenheid aanwezig is, moeten de banden van financiële, organisatorische en economische aard in onderlinge samenhang worden beoordeeld. Een zodanige beoordeling brengt mee dat ondernemers die in financieel en organisatorisch opzicht nauw verweven zijn, tezamen een eenheid als bedoeld in artikel 7, lid 4, van de Wet OB vormen indien tussen deze ondernemers niet-verwaarloosbare economische betrekkingen bestaan.⁷

Vast staat dat belanghebbende tegen vergoeding een pand en inventaris verhuurt aan [C BV] Gelet op de door de inspecteur overgelegde stukken (2.5 tot en met 2.9) vindt het hof het aannemelijk dat belanghebbende daarmee een omzet van € 35.000 heeft behaald. Gelet op de totale omzet van belanghebbende kan wellicht niet worden gezegd dat de activiteiten van deze vennootschap in hoofdzaak ten behoeve van de andere vennootschap worden uitgeoefend, maar wel is sprake van niet-verwaarloosbare economische betrekkingen tussen de twee vennootschappen. Aangezien deze twee ondernemers in financieel en organisatorisch opzicht nauw verweven zijn, komt het hof tot de conclusie dat zij een fiscale eenheid voor de omzetbelasting vormen. Dit betekent dat de beschikking fiscale eenheid voor belanghebbende en [C BV] terecht is gegeven.

De slotsom is dat het hoger beroep ongegrond is.

Het hof ziet geen aanleiding om het griffierecht te laten vergoeden.

Het hof oordeelt dat er geen redenen zijn voor een veroordeling in de proceskosten als bedoeld in artikel 8:75 Algemene wet bestuursrecht.