Online kansspelaanbieder moet kansspelbelasting betalen over bonusinzetten

Belanghebbende is een bv die met een vergunning online kansspelen aanbiedt, waaronder casinospelen en sportweddenschappen. Zij verstrekt aan spelers verschillende soorten bonussen, zoals free spins en stortingsbonussen, die alleen kunnen worden ingezet voor kansspelen en niet direct kunnen worden uitbetaald. Bij de aangifte kansspelbelasting heeft belanghebbende, conform het standpunt van de inspecteur, de nominale waarde van de bonusinzetten tot de ontvangen inzetten gerekend. In bezwaar en beroep stelt belanghebbende dat bonusinzetten niet tot de ontvangen inzetten behoren en dat hierover geen kansspelbelasting verschuldigd is. Daarnaast voert zij aan dat de waarde van de bonussen nihil is, en beroept zij zich op het gelijkheidsbeginsel en art. 1 EP EVRM.

De rechtbank overweegt dat de wettekst van art. 3 WKB het begrip ‘ontvangen inzetten’ niet nader definieert, maar dat uit de wetsgeschiedenis blijkt dat de wetgever uitdrukkelijk heeft bedoeld ook bonusinzetten onder het begrip inzet te laten vallen. De rechtbank wijst erop dat de wetgever het begrip inzet niet uitsluitend bedrijfseconomisch heeft opgevat en dat de relevante wetsgeschiedenis niet als posterieur kan worden aangemerkt. Ook een teleologische interpretatie leidt niet tot een beperking van het begrip inzet tot alleen met eigen middelen gedane inzetten. De waarde van de bonusinzet is voor de heffing gelijk aan de nominale waarde waarvoor de speler deze kan inzetten, ongeacht of deze een waarde in het economische verkeer vertegenwoordigt. Ook het beroep op art. 1 EP EVRM faalt, nu de regeling voorzienbaar is, een legitiem doel dient en niet leidt tot een individuele en buitensporige last.

(Beroep ongegrond.)