Ambtelijk verzuim leidt tot vernietiging navordering en geen vergrijpboete door ontbreken grove schuld

Belanghebbende drijft een eenmanszaak gericht op advisering en bemiddeling bij hypotheken en verzekeringen. De inspecteur legt navorderingsaanslagen IB/PVV en vergrijpboetes op voor de jaren 2017 en 2018, na correcties op de winst uit onderneming en het constateren van administratieve gebreken (waaronder het ontbreken van facturen en een onvolledige administratie). De administratie is in eerste instantie gevoerd door een oud-adviseur, waarna belanghebbende een nieuwe adviseur inschakelt die de administratie opnieuw opzet. Het boekenonderzoek loopt vertraging op door organisatorische problemen, ziekte en Covid-19. In geschil is of de inspecteur voor de betreffende jaren terecht navorderingsaanslagen en vergrijpboetes heeft opgelegd. De rechtbank oordeelt dat voor het jaar 2017 sprake is van een ambtelijk verzuim. Na ontvangst van de (gedeeltelijke) administratie heeft de inspecteur ruim 21 maanden geen relevante controlehandelingen verricht, waardoor niet voortvarend is gehandeld. Dit vormt een ambtelijk verzuim dat navordering op grond van een nieuw feit uitsluit. Voor 2018 is geen sprake van ambtelijk verzuim, omdat belanghebbende en zijn adviseur de benodigde administratie pas laat aanleveren, waardoor de inspecteur niet tijdig over de relevante informatie kon beschikken. Met betrekking tot de vergrijpboete 2018 stelt de rechtbank dat de inspecteur overtuigend moet aantonen dat het aan grove schuld van belanghebbende is te wijten dat te weinig belasting is geheven. Belanghebbende heeft zich laten bijstaan door een adviseur die hij als deskundig mocht beschouwen en mocht vertrouwen op een correcte aangifte. De inspecteur toont niet overtuigend aan dat belanghebbende zelf de administratie heeft gevoerd of relevante gegevens heeft achtergehouden. Daarom is niet voldaan aan de bewijslast voor grove schuld en vervalt de boete.

(Beroep gegrond.)