Verlaagd tarief voor kaartje voorstelling van beeld en geluid die tijdens wandeling wordt getoond

Belanghebbende exploiteert een animatiestudio en organiseert jaarlijks in december en januari een audiovisuele voorstelling in een park, waarbij bezoekers met een toegangsbewijs tijdens een wandeling van circa 2,5 kilometer een animatiefilm in gedeelten bekijken. De film wordt geprojecteerd op diverse objecten langs een afgezet parcours, met tijdssloten voor maximaal 280 bezoekers per kwartier. De wandeling duurt gemiddeld 45 minuten, waarvan 30 minuten aan film wordt besteed.

In geschil is of het verlaagde omzetbelastingtarief van toepassing is op de prestaties van belanghebbende, meer specifiek of deze kwalificeren als het verlenen van toegang tot een bioscoop in de zin van art. 9 lid 2 onderdeel a, in samenhang met Tabel I post b.14 onderdeel e Wet OB 1968.

Het hof volgt een autonome unierechtelijke uitleg van het begrip ‘bioscoop’, in lijn met de btw-richtlijn en relevante jurisprudentie van het HvJ. Het hof oordeelt, anders dan de rechtbank (NTFR 2024/794), dat de prestaties van belanghebbende aangemerkt worden als het verlenen van toegang tot een bioscoop. Het hof stelt vast dat het begrip ‘bioscoop’ in de omgangstaal niet beperkt is tot de klassieke vorm, maar ook drive-in, openlucht- en andere innovatieve vormen omvat. De voorstelling bestaat uit het tegen vergoeding toegang verlenen tot een evenement waarbij een film aan het publiek wordt vertoond, wat de hoofdprestatie vormt. De wandeling is daaraan ondergeschikt. Dat de film in gedeelten wordt vertoond, bezoekers de film op eigen tempo beleven en de voorstelling buiten plaatsvindt, doet daar niet aan af. Het hof acht de situatie vergelijkbaar met een openluchtbioscoop en niet met een individuele beleving zoals thuis of in een privécabine.

(Hoger beroep gegrond.)