Vergoeding voor automatisch gegenereerd WOZ-taxatierapport beperkt tot € 15

Belanghebbende is eigenaar van een woning en heeft bezwaar gemaakt tegen de vastgestelde WOZ-waarde voor 2024. In de bezwaarfase heeft zij een door W bv opgesteld 'bureautaxatie'-document ingebracht, ondertekend door T. Dit document is grotendeels automatisch gegenereerd met behulp van een softwaremodel dat openbaar beschikbare gegevens verwerkt. De gemachtigde van belanghebbende is minderheidsaandeelhouder van W bv, die op grote schaal soortgelijke documenten produceert en indient bij gemeenten. Verweerder heeft voor het document een kostenvergoeding van € 50 toegekend, terwijl belanghebbende de volledige opgevoerde kosten van € 142,78 claimt.

In geschil is of verweerder terecht de kostenvergoeding voor het taxatierapport heeft beperkt tot € 50. Meer specifiek gaat het om de vraag of T als deskundige in de zin van het Besluit proceskosten bestuursrecht (Bpb) kan worden aangemerkt, of het document een deskundigenverslag is, en welk bedrag aan kostenvergoeding passend is.

De rechtbank stelt voorop dat het overleggen van een taxatieverslag in WOZ-procedures in beginsel redelijk is, maar dat voor vergoeding vereist is dat sprake is van een deskundigenverslag als bedoeld in het Bpb. De rechtbank oordeelt dat belanghebbende niet aannemelijk heeft gemaakt dat T beschikt over relevante taxatie-technische deskundigheid of dat hij persoonlijk bij de totstandkoming van het document betrokken is geweest. Het document is immers grotendeels automatisch gegenereerd en de rol van menselijke deskundigheid is niet inzichtelijk gemaakt. De rechtbank erkent echter dat het softwaremodel van W bv een vorm van data-analytische deskundigheid vertegenwoordigt, die in het licht van de huidige technologische ontwikkelingen onder het deskundigenbegrip van het Bpb kan vallen. Het document kan daarom als deskundigenverslag worden aangemerkt, zij het niet in de traditionele zin van een taxatierapport.

Voor de hoogte van de kostenvergoeding acht de rechtbank het niet aannemelijk dat voor het individuele rapport twee uur aan werkzaamheden zijn verricht. Gezien de geautomatiseerde werkwijze en de schaal waarop de documenten worden geproduceerd, acht de rechtbank een vergoeding op basis van een uurtarief niet passend. De rechtbank sluit aan bij de kosten die gemeenten maken voor waardebepaling en stelt de redelijke vergoeding voor het document vast op € 15. Dit is lager dan de reeds toegekende vergoeding.

(Beroep ongegrond).