Correctiepercentages KOUDV-factoren vallen onder informatieverstrekking art. 40 Wet WOZ

In deze WOZ-zaak heeft belanghebbende op de voet van art. 40 Wet WOZ verzocht om verstrekking van verschillende stukken. De rechtbank heeft het beroep ongegrond verklaard maar belanghebbende wel een VIS en een PKV toegekend. Het griffierecht is echter niet aan belanghebbende vergoed. Hof Amsterdam (ECLI:NL:GHAMS:2024:1459) heeft de uitspraak van de rechtbank bevestigd. Belanghebbende heeft hiertegen met succes cassatie ingesteld. Volgens de Hoge Raad heeft het hof namelijk ten onrechte geoordeeld dat de gebruikte vaste correctiepercentages met betrekking tot de KOUDV-factoren niet onder de reikwijdte van art. 40 lid 2 Wet WOZ vallen (HR 27 februari 2026, ECLI:NL:HR:2026:297, NTFR 2026/399). De klacht dat het hof ten onrechte niet heeft beoordeeld of art. 40 lid 2 Wet WOZ is geschonden vanwege het niet-verstrekken van een onderbouwing bij de gehanteerde indexering en bij de grondstaffel is ook terecht, maar kan, gelet op HR 27 februari 2026, ECLI:NL:HR:2026:297, NTFR 2026/399, niet tot cassatie leiden. Anders dan het hof heeft geoordeeld, geldt verder dat, gelet op het in HR 31 mei 2024, ECLI:NL:HR:2024:567, NTFR 2024/972 vermelde overgangsrecht, het in beroep betaalde griffierecht aan belanghebbende moet worden vergoed. Wat betreft de PKV voor cassatie houdt de Hoge Raad de zaak voor bewijslevering door belanghebbende dat hij een ‘bijzonder geval’ is als bedoeld in HR 17 januari 2025, ECLI:NL:HR:2025;46, NTFR 2025/177.

(Volgt aanhouding.)