Aflevering 3

Van verschillende zijden is bij de uitvoering van het nieuwe erfrecht verheugd betoogd dat de executeur-afwikkelingsbewindvoerder met de bevoegdheid bekleed kan worden de boedel (nalatenschap) desgewenst geheel naar eigen inzicht af te wikkelen. Basis voor deze redenering is dat art. 4:171 BW de mogelijkheid opent om deze executeurafwikkelingsbewindvoerder ruimere bevoegdheden te geven dan rechtstreeks uit de wet voortvloeit. Door deze bevoegdheden door middel van het formuleren van deze open norm elastischer te maken dan uit de wet voortvloeit, zou de wetgever voor liefhebbers van flexibiliteit een zeer breed spectrum gesuggereerd hebben. Hoe is de wettelijke regeling zelf?

1 Persoonlijk en zakelijk recht van vruchtgebruik

Op 7 mei 2003 is bij de Tweede Kamer wetsvoorstel 28 867 ingediend. Het wetsvoorstel beoogt in hoofdzaak de volgende belangrijke wijzigingen van het huwelijksvermogensrecht:

Op 3 juni 2003 heeft de Raad van de Europese Unie de richtlijn betreffende belastingheffing op inkomsten uit spaargelden in de vorm van rentebetaling (hierna: de richtlijn) aangenomen. Op grond van deze richtlijn dienen de lidstaten van de Europese Unie informatie uit te wisselen over rentebetalingen aan haar inwoners, zijnde natuurlijke personen. Een van de voorwaarden voor de inwerkingtreding van de richtlijn is, dat met een aantal landen gelegen buiten de Europese Unie (hierna: derde landen) een overeenkomst wordt gesloten op grond waarvan deze landen eveneens informatie zullen uitwisselen dan wel (tijdelijk) een bronbelasting zullen inhouden op interestbetalingen aan inwoners van de Europese Unie. In dit artikel worden eerst de achtergrond van de richtlijn en de uitbreiding naar de derde landen beschreven, vervolgens de status van ratificatie in een aantal derde landen.

‘Panta rhei’ zeiden de oude Grieken: alles is in beweging. Zo is het ook met het vermogensverkeer. Elke dag wordt een eindeloos aantal vermogenstransacties tot stand gebracht. Men kan deze onderscheiden in handelingen ‘om baat’ en handelingen ‘om niet’. Het verschil blijkt duidelijk uit deze termen. Een handeling ‘om niet’ heeft plaats als partij A moet presteren zonder dat partij B daar iets (vermogensrechtelijk) tegenover behoeft te stellen. Het kan ook zijn dat B wel iets tegenover A’s prestaties moet stellen, maar van aanmerkelijk geringere omvang. Deze laatste figuur is dan wel onder bezwaarde titel voor B, maar heeft niet meer volledig het karakter van een handeling ‘om baat’. Wat het verschil tussen beide prestaties betreft, is er een belangrijk element, dat met het woord ‘voordeel’ kan worden weergeven of met de term ‘(gedeeltelijk) om niet’.