Aflevering 4

Op 4 maart 2008 overleed prof. mr. W.M. (Wim) Kleijn, geboren op 8 februari 1927 te ’s-Gravenhage. Wim Kleijn heeft voor het Nederlandse notariaat en voor de privaatrechtelijke rechtswetenschap zeer veel betekend. Zijn doceren aan notariële juristen gaat terug tot in de jaren vijftig en heeft voortgeduurd tot op het allerlaatst. Zo stond er in zijn agenda een cursus gepland voor 5 maart 2008 waar hij echter niet meer verschenen is.

Mede naar aanleiding van enkele rechterlijke uitspraken wordt de vraag besproken wanneer het noodzakelijk dan wel raadzaam is om een domiciliekeuze in een akte op te nemen.

Dit arrest van 15 februari 2008 is een toepassing van de “Kriek-Smit-uitzondering” op het nominaliteitsbeginsel van de reprises en recompenses. In casu was het feit, dat de echtelijke woning niet in de gemeenschap van goederen viel, veroorzaakt doordat zij was gebouwd op de grond van de vrouw die zij met een uitsluitingsclausule van haar vader had verkregen. Partijen hoefden niet te verwachten dat de echtelijke woning privé was, waardoor juist voor dit belangrijke vermogensbestanddeel inbreuk werd gemaakt op het uitgangspunt van het wettelijke huwelijksgoederenstelsel: samen alles delen.

Het onderstaande artikel is een eerste in een reeks van artikelen over de flexibilisering en vereenvoudiging van het BV-recht. Deze flexibilisering en vereenvoudiging past in de modernisering van het ondernemingsrecht, waarvan ook deel uitmaakt het nieuwe personenvennootschapsrecht waaraan in de afgelopen zes maanden in JBN aandacht is besteed.

Wanneer een erfgenaam failliet is of in de schuldsanering zit, kan dit een complicerende factor vormen bij de boedelafwikkeling. Hetzelfde geldt ingeval de erflater zich ten tijde van zijn overlijden in een dergelijke regeling bevond. Het erfrecht kent sinds enige jaren de wettelijke vereffeningsprocedure (artikelen 4:202 e.v. BW), die menige gelijkenis vertoont met de afwikkeling op grond van de Faillissementswet. Welke van deze regelingen prevaleert bij samenloop?

Het beroepsgeheim van de notaris, en dat van andere professionele geheimhouders, vormt een actueel en controversieel onderwerp. Daarmee is niets te veel gezegd. Het laatste preadvies van de KNB, met de suggestieve titel Meer spreken, minder zwijgen?, geeft een brede beschrijving van de reikwijdte van het ambtsgeheim vanuit een tucht- en civielrechtelijk perspectief en stelt een aantal grenzen ter discussie. Ook de relatie tussen beroepsgeheim en fiscus en die tussen beroepsgeheim en opsporing komt, in hoofdzaak in opiniërende zin, aan de orde. Over dit laatste - waarheidsvinding in het kader van een strafrechtelijk onderzoek versus het beroepsgeheim van de notaris - schreef (preadviseur) P.C. van Es een beschouwing in het decembernummer van dit blad; JBN december 2007/64. Toen de Hoge Raad zijn beschikkingen wees van 30 oktober 2007 over dit onderwerp, had hij zijn bijdrage reeds afgerond. Hij moest zich tot een enkele opmerking in een naschrift beperken. Reden om aan die beschikkingen thans aandacht te geven.

Door een wijziging van de Kadasterwet is het Kadaster per 1 januari 2008 houder geworden van de Basis Registratie Kadaster. Deze registratie omvat een deel van de gegevens uit de kadastrale registratie en landelijke kadastrale kaart (artikel 1a Kw). Een basisregistratie brengt nieuwe verplichtingen en bevoegdheden voor bestuursorganen. Ook notarissen worden tot de categorie bestuursorganen gerekend. Hierna volgt een toelichting op de Basis Registratie Kadaster.