Aflevering 1

Per 1 januari 2015 zijn wettelijke bepalingen Wet verlaging maximumopbouw- en premiepercentages pensioen en maximering pensioengevend inkomen en Wijziging van de Wet verlaging maximumopbouw- en premiepercentages pensioen en maximering pensioengevend inkomen en het Belastingplan 2015. in werking getreden met het doel de maximumpensioenopbouw- en premiepercentages verder te verlagen en het pensioengevend inkomen te maximeren. Zo is het pensioengevende inkomen afgetopt tot op een bedrag van € 100.000 (niveau 2015). In aanvulling daarop is in het Belastingplan 2015 een wettelijke regeling getroffen voor het zogenoemde ‘netto’ pensioen (in de tweede pijler). Tijdens de totstandkoming van deze wetgeving is er veel kritiek geweest op onderdelen, met name op de introductie van het ‘netto’ pensioen. De kritiek luidde dat de fiscale en civiele regelgeving nog complexer wordt, terwijl deze faciliteit vermoedelijk maar beperkt zal worden benut. En er zijn meer onderdelen in de nieuwe regelgeving die tot een toenemende complexiteit leiden, terwijl daar geen of nauwelijks goede redenen voor lijken te zijn. Twee onderdelen van de nieuwe pensioenregels komen in deze Beschouwing aan de orde. Het gaat om de introductie van aparte AOW-franchises voor verschillende typen pensioenregelingen en de toepassing van de zogenoemde 100%-toets bij ingang van het ouderdomspensioen.

Het lijkt bijna een natuurwet dat particulier vermogen dan wel het daaruit afgeleide inkomen in de heffing van inkomstenbelasting wordt betrokken. Dat geldt niet voor kunstvoorwerpen. Kunst valt in principe buiten de grondslag van de vermogensrendementsheffing. In deze bijdrage wordt ingegaan op de omlijning van het begrip kunst en de reikwijdte van de belastingvrijdom die voor kunstvoorwerpen geldt.

Heffing van btw in een bepaalde lidstaat van de EU kan afhangen van het aldaar bestaan van een vaste inrichting. Hoezeer de in de rechtspraak van het HvJ gegroeide invulling van ‘vaste inrichting’ thans is gecodificeerd, is het de vraag of ooit tot vaststelling van een dergelijke inrichting wordt gekomen. De beslissende elementen van de omschrijving zijn namelijk nogal vaag. Mede door de eis omtrent zelfstandigheid van een dergelijke inrichting zal bij het ontbreken van rechtspersoonlijkheid niet gauw tot vaste inrichting kunnen worden geconcludeerd. De rechtspraak van het HvJ wijst ook in die richting.

In juli 2014 is er een actualisering van het OESO-Modelverdrag (OESO-MV) verschenen; het betreft met name een aanpassing van diverse onderdelen van het commentaar. In het in NTFR-B 2014/46 verschenen eerste deel is ingegaan op het beneficial ownership en de verscheidene soorten ontslagvergoedingen. In dit tweede deel komen met name de artiesten en sporters, alsmede de informatie-uitwisseling aan de orde.