Aflevering 6

De nieuwe regeling voor overgang van melkquotum roept bij de toepassing in de praktijk een aantal vragen op. De meest gestelde, telkens terugkerende, vragen zullen hierna worden behandeld.

De gemeente zoekt verhaal op de kinderen Janssen wegens aan hun vader verleende bijstand. Vader kon een beroep doen op een aanvullende uitkering krachtens de Algemene Bijstandswet (ABW) omdat hij aan de kinderen (een gedeelte van) hun erfdeel in de nalatenschap van hun negen jaar eerder overleden moeder kort tevoren had uitbetaald. De kantonrechter wijst het verzoek tot verhaal af. Deze afwijzing wordt door de Rechtbank bekrachtigd, het beroep tot cassatie wordt verworpen.

Notaris K.F.M. Berger te Rotterdam vestigde zeer onlangs de aandacht van de redactie op één van de gevolgen van de invoering van het begrip 'kwalitatieve verbintenis' ten opzichte van (de rechtsopvolgers van) de eigenaar van het met de kwalitatieve verbintenis belaste perceel.

Een van de belangrijkste veranderingen in het BW sinds 1 januari 1992 is dat cessie tot zekerheid verboden is en vervangen wordt door pandrecht. Waar komt de notaris in aanraking met dit soort zekerheden?

A en B wonen ongehuwd samen. Zij hebben door de notaris een samenlevingscontract laten opstellen. Uit A wordt een door B verwekt kind geboren. A wenst dat B het kind erkent, omdat:

De president van de Rechtbank te Utrecht wees op 26 maart jongstleden een nog niet gepubliceerd kort gedingvonnis naar aanleiding van een verzwegen olietank. Het eerste vonnis over deze materie.

Bij notariële akte de dato 28 april 1987 leverde de provincie Limburg aan de besloten vennootschap met beperkte aansprakelijkheid 'Recreatiepark Leukermeer BV' te Bergen (L) een strook grond gelegen nabij de Halve Maanseweg te Bergen, uitmakende een ter plaatse behoorlijk afgepaald en aangeduid gedeelte van het kadastrale perceel gemeente Bergen, sectie S nr 1120, groot ongeveer tweeëntwintig aren of zo groot als na de latere kadastrale opmeting zal blijken.

In kort geding verzocht Geertsema de president van de Rechtbank Groningen om de ABN te verbieden zijn pand ex artikel 1223 OBW in het openbaar te verkopen. De veiling zou diezelfde dag plaatsvinden.

In de onderhavige casus is onroerend goed executoriaal verkocht door de hypotheekhouder (zie ook JBN 1991, nr 22). Vervolgens legt een derde executoriaal beslag. Het onroerend goed staat evenwel nog steeds op naam van de oorspronkelijke eigenaar, omdat de koper heeft gewacht met het inschrijven van de transportakte.

Op 26 augustus 1971 hebben het echtpaar Donk/Stelling en het echtpaar Kraan/de Feyter ieder voor de onverdeelde helft twee percelen legakker - hierna te noemen 'het eiland' - in eigendom verkregen. In de eigendomsakte is een aanbiedingsplicht aan de mede-eigenaar opgenomen indien een van partijen zijn aandeel in het eiland wil vervreemden. De mede-eigenaar die geen gebruik maakt van het voorkeursrecht heeft het recht te verlangen dat het gehele eiland voor gemeenschappelijke rekening wordt verkocht.

Het Hof Amsterdam oordeelt dat, in tegenstelling tot het door de vrouw gestelde, voor een verdeling geen schriftelijke c.q. notariële akte is voorgeschreven en dat het bestaan van wilsovereenstemming voor het tot stand komen van een boedelverdeling voldoende is. De in het echtscheidingsconvenant neergelegde verdeling heeft als rechtens relevant te gelden en niet de nadere uitvoering van die regeling in de notariële akte.

Partijen waren buiten gemeenschap van goederen gehuwd. Het huwelijk is door echtscheiding ontbonden. Voor het huwelijk hadden partijen ieder voor de onverdeelde helft de toekomstige echtelijke woning gekocht, welke bij de echtscheiding verbouwd werd. Op het huis rust een hypotheek.

Partijen waren in gemeenschap van goederen gehuwd. In oktober 1982 is de echtscheiding tussen partijen uitgesproken. De tot de huwelijksgemeenschap behorende woning, waarop een hypotheek rustte is op 24 februari 1982 executoriaal verkocht. Na deze verkoop resteerde er nog een schuld aan de hypotheekbank, welke schuld grotendeels door de man is afgelost.

In Bouwrecht wordt ingegaan op het arrest Hoge Raad 21 november 1991 (St.-Oedenrode). De kern van de beslissing houdt in dat 'onder het bouwrijp maken van grond moet worden verstaan het bewerken van de grond zelf en het treffen van voorzieningen die uitsluitend dienstbaar zijn aan deze grond'. Het belang van de vraag of ten tijde van juridische eigendomsverkrijging sprake is van bouwrijpe grond is gelegen in de verschuldigdheid van hetzij omzetbelasting hetzij overdrachtsbelasting.

Bij huurcontract heeft een makelaar (als lasthebber van de eigenaar) een flat verhuurd. In de onderhavige incassoprocedure is de Hoge Raad van oordeel dat de makelaar als lasthebber van de eigenaar/verhuurder op eigen naam de huurpenningen kan innen en zonodig in rechte vorderen.