Aflevering 7-8

Een novum in ons BW is artikel 6:252, waarmede door middel van een in te schrijven notariële akte een onroerende zaak kan worden belast met een zogenaamd kwalitatieve verbintenis om ten opzichte van een stipulator-crediteur iets niet te doen of te dulden. Uit de Parlementaire Geschiedenis blijkt dat niet dulden of niet doen ook een juridisch niet-doen kan omvatten bij artikel 6:252 BW.

Nu de voorliefde van het Nederlandse notariaat voor de ouderlijke boedelverdeling (OBV) op 8 april nog eens openlijk is beleden, is het goed nog eens te wijzen op problemen die kunnen rijzen bij het afgeven door de notaris van een verklaring van toebedeling aan de langstlevende echtgenoot bij een OBV. Is het zeker dat de langstlevende direct over de goederen der nalatenschap kan beschikken, haar toebedeeld krachtens de OBV, ook al zouden er kinderen zijn die zich tegen de OBV kunnen verzetten?

Neem het geval dat een cliënt van een Nederlandse notaris in het buitenland - vaak een fiscaal paradijs - woonachtig is en ook zijn vermogen buiten de Nederlandse rechtssfeer heeft gebracht. Op aanraden van adviseurs ter plaatse heeft hij in zijn woonplaats met inachtneming van het aldaar geldende recht zijn testament opgemaakt. In dit testament heeft hij zijn in Nederland wonende familieleden benoemd tot enig erfgenamen. Gerustgesteld over de vraag of hij nu alles goed heeft geregeld, is hij evenwel niet. Hij wendt zich tot zijn Nederlandse notaris met de vraag of en op welke manier na zijn overlijden het in het buitenland opgemaakte testament bekend wordt aan zijn erfgenamen. Nijpend is dan vooral het probleem dat geen deugdelijk systeem van registratie van testamenten bestaat in het land waar de testateur woonachtig is en zijn vermogen heeft, terwijl de testateur zijn erfgenamen, die hier te lande woonachtig zijn, niet in het onzekere wil laten over het bestaan van een testament.

Een notaris biedt een akte ter inschrijving aan waarin, als lasthebster van een rechtspersoon, compareert mevrouw X, 'notarieel medewerkster, van wie vermelding van geboortedatum, burgerlijke staat, adres en woonplaats niet worden vermeld omdat zij zulks heeft geweigerd, daarbij zich beroepende op artikel 8 van de Europese Conventie tot bescherming van de rechten van de mens en de fundamentele vrijheden en op artikel 18 van de Wet Persoonsregistraties'.

Bouwrecht gaat uitvoerig in op de informatievoorziening ten aanzien van de juridische toestand van onroerend goed. Auteurs van het desbetreffende artikel zijn van oordeel dat de wetgever de publiekrechtelijke beperkingen niet heeft willen uitsluiten van de informatieplicht van de verkoper. Voorts wordt ingegaan op artikel 7:15 lid 1 BW, waarin wordt bepaald dat de verkoper verplicht is de verkochte zaak vrij van alle bijzondere lasten en beperkingen in eigendom over te dragen, met uitzondering van die welke de koper uitdrukkelijk heeft aanvaard. Volgens auteurs dienen hieronder eveneens publiekrechtelijke beperkingen te worden begrepen.

Feiten

In deze bijdrage, de eerste in een serie van drie over de automatisering van het notariskantoor, gaat de heer R.N.A.M. Laane in op enkele aspecten van de voorbereidingen op de selectie van een leverancier van automatiseringsapparatuur.

De gewijzigde Beschikking Superheffing 1988 verplicht de melkveehouder jaarlijks voor 15 april (in 1992: 15 mei) opgaaf te doen van de oppervlakte grond, in gebruik voor de melkveehouderij, waarover hij bij de aanvang van het melkjaar beschikt.

Kavelruil overeenkomst

Volgens het gewijzigd systeem in de Beschikking Superheffing 1988 gaat bij overdracht van grond, in gebruik voor de melkveehouderij, per hectare 20000 kilogram referentiehoeveelheid melk (melkquotum) over, behoudens toepassing van de zogenaamde 5 hectarevrijstelling.

Door de Hoge Raad is een prejudiciële vraag gesteld aan het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen over de verschuldigdheid van omzetbelasting.

Feiten

In een kort geding procedure kwam aan de orde de vraag of op de verkoper de verplichting rust om de koper te informeren omtrent de aanwezigheid van een ondergrondse olietank en de brief daaromtrent van de gemeente.

Op 20 mei 1992 is het voorlopige verslag vastgesteld van de behandeling door de Vaste Commissie voor Justitie van het wetsvoorstel betreffende het nieuwe erfrecht (Kamerstuk 1991-1992, 17141, nr 11). Vooralsnog neemt de Commissie een afwachtende houding aan, inventariseert en doet navraag naar de verschillende in de literatuur en politiek voorgestelde alternatieven voor het voorstel van de minister.

Het Haags Verdrag inzake het recht dat van toepassing is op het huwelijksvermogensregime is door het Koninkrijk der Nederlanden op 25 juni 1992 aanvaard, eerder is het verdrag aanvaard door Frankrijk en Luxemburg. Bijgevolg zal het Huwelijksvermogensverdrag op 1 september 1992 in werking treden voor Frankrijk, Luxemburg en Nederland (Europees deel).