Aflevering 10

De schuldsaneringsregeling wordt in grote lijnen besproken. Voorts wordt aangegeven waar in bestaande en conceptakten aandacht besteed moet worden aan de regeling. Behandeld worden: de criteria voor toelating; enkele kernregels; de inschrijving in het handelsregister van de rechterlijke uitspraak tot toepassing van de schuldsaneringsregeling op de eigenaar van een onderneming of op een vennoot onder firma; schuldsanering in geval van een ondernemer met een eenmanszaak; tot slot een opmerking over de vrijstelling van art. 8 lid 1 onderdeel c Wet IB inzake kwijtschelding van schulden.

Het Hof Den Haag oordeelt dat een verzekeringnemer gedurende het huwelijk voor de aanwijzing van een andere begunstigde van een levensverzekering dan zijn echtgenoot geen toestemming van die echtgenoot nodig heeft. Volgens het Hof is de herroeping van de begunstiging van de echtgenoot geen gift in de zin van art. 1:88 lid 1 onder b BW. Bovendien, als de aanwijzing van de nieuwe begunstigde al een gift zou zijn in de zin van die bepaling, kan dit die echtgenoot niet baten aangezien de herroeping van de echtgenoot als begunstigde daarmee niet ongedaan gemaakt wordt.

Bespreking van een arrest waaruit blijkt dat het feitelijk samenwerken reeds aanleiding kan zijn tot het ontstaan van rechtsplichten uit onrechtmatige daad of, zoals schrijver zou willen, uit redelijkheid en billijkheid. De (kandidaat)notaris die betrokken is bij besprekingen en/of onderhandelingen dient hierop alert te zijn. Het is aan te raden de wijze van feitelijke samenwerking in de vorm van een overeenkomst vast te leggen, zodat discussies over de juridische duiding van de wijze van samenwerking kunnen worden voorkomen.

In het kort geding over de 'Toren van Varik' wordt horizontale natrekking verworpen omdat natrekking nooit de bedoeling geweest kan zijn van partijen. Bovendien zou aanvaarding van horizontale natrekking geleid hebben tot verdeling van de toren in drie lagen, waardoor de spits zou gaan 'zweven'. Er zou dan geen eenheid meer bestaan tussen het onderste en bovenste gedeelte.

Bespreking van twee uitspraken over beschikkingen van de Kamer van Koophandel tot ontbinding van niet-actieve rechtspersonen ex art. 2:19a BW. De ene beschikking wordt vernietigd omdat verzuim van de moeder niet aan de dochter kan worden verweten en bovendien niet is voldaan aan ten minste twee van de in art. 2:19a BW genoemde omstandigheden. De andere beschikking kan in stand blijven.

Reactie naar aanleiding van de bijdrage van Soons in JBN 1998, nr 57 over het arrest van het Hof Amsterdam over de vraag of onder de te verrekenen winst ook begrepen is de in een BV, waarvan de man directeur-groot-aandeelhouder is, aanwezige niet uitgekeerde winst. Toewijzing van het gevraagde leidt tot de veronderstelling dat het Hof de vraag bevestigend beantwoordt. Anders dan Soons meent Luijten dat deze verrekening uitsluitend kan plaatshebben overeenkomstig het bepaalde in art. 1:126 leden 2 en 3 BW, waar hij nader op ingaat.

Het arrest van Hof Den Bosch van 14 juli 1997 bevestigt de heersende leer dat de bekwaamheid tot testeren wordt beheerst door de nationaliteit van de testateur ten tijde van het maken van het testament (art. 6 Wet AB juncto art. 4:945 BW).

Artikel 201 Fw bepaalt dat faillietverklaring van een nalatenschap kan worden aangevraagd binnen drie maanden na de aanvaarding van de nalatenschap en tevens binnen zes maanden na het overlijden van de schuldenaar. De boedel wordt failliet verklaard indien de schuldeisers aantonen dat de overledene zijn schulden niet meer betaalde of de omvang van de nalatenschap niet toereikend is om deze schulden te betalen (artikel 198 Fw).

In geval van een transport binnen drie maanden na het vorige transport brengt de notaris aan de koper 6% overdrachtsbelasting over de volledige koopsom in rekening in plaats van over het verschil tussen de koopsommen van beide transacties. Koper vordert het teveel betaalde, dat overeenkomstig het standaardkoopcontract van de ring Amsterdam ten goede gekomen is aan de verkoper, terug. Volgens het Hof is niet bewezen dat de wederzijdse makelaars aan de notaris hadden meegedeeld dat het transport diende te worden gerealiseerd volgens de 'gebruikelijke bepalingen'. Bovendien had de notaris moeten verifiëren of partijen zich realiseerden dat de overeenkomst een van de wettelijke regeling afwijkende bepaling bevatte.

Financiële planning voor de (agrarische) ondernemer