Aflevering 9

In het hoger beroep van de uitspraak van de Rechtbank Roermond van 26 februari 1997, JBN 1997, nr 101 oordeelde het Hof dat de Rechtbank terecht heeft aangenomen dat de koopoptie tussen de koper en de grondeigenaar kennelijk de strekking had afbreuk te doen aan de voorkeurspositie van de gemeente. Het Hof bekrachtigt de beschikking van de Rechtbank tot vernietiging van de overeenkomst tussen de grondeigenaar en de koper. Er is cassatie ingesteld.

Ingegaan wordt op de methode om het gebruik van de naam van de echtgenoot of het geregistreerd partnerschap als afzonderlijk feit in te schrijven, alsmede naar de wijze van kadastrale registratie. De mogelijkheid van een geregistreerd partnerschap geeft tevens aanleiding tot de vraag of de inschrijvingsvereisten inzake persoonsgegevens zijn gewijzigd. De auteur probeert op deze vragen een antwoord te geven.

Ingegaan wordt op het onderzoek van de werkgroep-Huls die tot taak had te onderzoeken in welke mate vormvereisten als de eis van geschrift of van een authentieke akte, belemmeringen vormen voor het elektronisch rechtsverkeer.

De behandelde uitspraak van de Rechtbank Amsterdam van 8 juli 1998 bestendigt de lijn van eerdere jurisprudentie over de reikwijdte van de notariële geheimhoudingsplicht en het verschoningsrecht. In geval van zakelijke transacties waarbij het om informatie gaat die niet aan de notaris als zodanig is 'toevertrouwd' komt aan de notaris geen beroep toe op zijn geheimhoudingsplicht. In de uitspraak wordt voor het eerst gesproken over financiële handelingen waarbij de notaris als tussenpersoon in het geldverkeer fungeert.

Bespreking van het arrest van 9 januari 1998 waarin de Hoge Raad onder meer oordeelt dat derdenbeslag op een onroerende zaak ex art. 94a Sv niet mogelijk is. Verder oordeelt de Raad dat het enkele aandeelhouderschap voldoende grond is om tot vereenzelviging over te gaan. Dit enkele feit laat echter nog niet toe dat - in het licht van de ingevolge art. 1 Sv geboden restrictieve interpretatie van art. 94a Sv - een beslag als waarvan in casu sprake is, mag worden gelegd. Het betreft een beslag op onroerend goed van een BV ten laste van een aandeelhouder in die BV 'ter waarheidsvinding in het kader van voordeelsontneming'.

Het nieuwe Besluit kadastrale tarieven (Stb. 1998, 530) treedt op 1 oktober in werking. Er is sprake van een gedifferentieerde verlaging van de tarieven. De belangrijkste veranderingen worden aangegeven.

In zijn arrest van 17 april 1998 oordeelt de Hoge Raad dat de verdeling van een nalatenschap door de rechter overeenkomstig art. 3:185 lid 1 BW geschiedt naar redelijkheid en billijkheid, rekening houdend met de belangen van partijen en het algemeen belang. Bij de vaststelling van de verdeling is de rechter niet gebonden aan hetgeen partijen over en weer hebben gevorderd. Bij de vaststelling van de verdeling stelt het Hof volgens de Hoge Raad terecht dat ter bepaling van de waarde van de panden in beginsel dient te worden uitgegaan van de waarde op het tijdstip van het openvallen van de nalatenschap. Nu partijen in casu geen bezwaar hebben ingebracht tegen de taxatiedatum in het deskundigenrapport, moet dit rapport als uitgangspunt gelden voor de verrekening van onder- en overwaarden.

Volgens de president van de Rechtbank komt de gemeente krachtens art. 6 leden 2 en 3 van de Huisvestingswet geen verordenende bevoegdheid toe inzake woonruimteverdeling omdat het koopwoningen betreft boven een bepaalde prijs. Dit brengt met zich mee dat de gemeente de woonruimteverdeling niet via de privaatrechtelijke weg, zoals in casu via het maken van bepaalde bedingen met de makelaar en de bouwer, kan reguleren aangezien daarmee de Huisvestingswet op onaanvaardbare wijze wordt doorkruist. De uitspraak sluit aan bij de kritische houding van de Hoge Raad inzake de zogenaamde tweewegenleer.

Het Hof oordeelt dat iemand bij gebreke van een rechtsverhouding niet uit redelijkheid en billijkheid kan worden gedwongen medewerking te verlenen aan een onderzoek naar bankrekeningen die zich in het buitenland bevinden en waaruit mogelijk strafbare feiten (in dit geval van de zoon van betrokkene) af te leiden zijn.

Een beleggingsmaatschappij verzoekt A toe te treden tot haar raad van commissarissen. In de statuten van de vennootschap is opgenomen dat personen van 72 jaar en ouder niet tot commissaris kunnen worden benoemd (artikel 2:252 lid 4 BW).

De klacht wordt niet gegrond geacht dat de notaris ter gelegenheid van het passeren van de transportakte heeft nagelaten klager erop te wijzen dat op de aangekochte onroerende zaak voorheen een garagebedrijf gevestigd was. Klager heeft niet aannemelijk gemaakt dat de notaris op dat moment wist van het feit dat ter plaatse een garagebedrijf gevestigd was geweest en welbewust heeft nagelaten klager daarop te attenderen.

Korte schets van de plannen van de Europese Commissie tot verdergaande hervorming van het EU-landbouwbeleid. Vier lidstaten hebben aangekondigd de melkquotering afgeschaft te willen zien in 2006.