Aflevering 1

De auteur pleit er voor in de koopakte en de leveringsakte van onroerende zaken de tekst van de vaste bepalingen in beide akten op dezelfde wijze te formuleren, zoals dit ook het geval is met de specifieke bepalingen die op de betreffende transactie betrekking hebben. Twee vaste bepalingen worden nader besproken. Ten eerste de bepalingen omtrent de feitelijke eigenschappen van het gekochte overeenkomstig art. 7:17 BW. Naar aanleiding van een niet gepubliceerde Rechtbankuitspraak wijst de auteur op de noodzaak de bepalingen in beide akten direct op elkaar te laten aansluiten, terwijl een eventuele afwijking uitdrukkelijk door de notaris met partijen moet worden besproken. De tweede bepaling handelt over de aanvaarding van het gekochte in de staat waarin het zich bij de koop bevindt/bevond. Indien in de akte bepalingen voorkomen omtrent garantie voor afwezigheid van gebreken, conformiteit en risico voor gebreken mag de aanvaardingsclausule volgens de auteur niet worden geïnterpreteerd als bepaling omtrent conformiteit en gebreken. Aanvulling van de clausule ter verduidelijking van de partijbedoeling wordt aanbevolen, waartoe een tekst wordt voorgesteld.

Bespreking van twee Hofuitspraken waarin het verzoek van gemeenten tot nietigverklaring van zelfrealisatiecontracten tussen grondeigenaren en projectontwikkelaars op grond van art. 26 WVG werd gehonoreerd. In zijn commentaar op de uitspraken wijst de auteur er op dat als zelfrealisatie gepresenteerde overeenkomsten in de ogen van het Hof geen genade kunnen vinden indien zij in feite inhouden dat de eigenaar de grond aan een ontwikkelaar ter beschikking stelt tegen een bepaalde prijs, terwijl de eigenaar bij de ontwikkeling van het plan geen enkel risico loopt. De Hoge Raad zal in cassatie het eindoordeel moeten geven.

Bespreking naar aanleiding van de uitspraak van de Rechtbank Dordrecht van 16 juni 1999 inzake een bankhypotheek op een binnenschip waarbij werd beslist dat het hypotheekrecht niet gold voor het gedeelte van de inschrijving boven het bedrag van de verstrekte geldlening (waarvoor de inschrijving mede was genomen) wegens het ontbreken van de vermelding van de rente en rentevervaldagen overeenkomstig art. 8:792 BW. De auteur concludeert onder meer dat de wetgever ten onrechte aan het Verdrag van Genève het vereiste van vermelding van rentevervaldagen heeft toegeschreven, dat het Verdrag wellicht niet ziet op de rentevoet en dat het gaat om een bepaalbare rentevoet. In de Rechtbankprocedure zijn deze aspecten niet aan de orde gekomen. Hoger Beroep dan wel cassatie was daarom volgens de auteur beter geweest. De auteur adviseert de rente bepaalbaar te maken om verdere risico's te vermijden.

Bespreking van het arrest van de Hoge Raad van 11 juni 1999 dat handelde over de betekenis van de vermelding in de koopakte van een complex huurwoningen van de jaarlijkse huuropbrengst inclusief subsidie. Aan de hand van de procedure in drie instanties laat de auteur zien tot welke uitleg de clausule onder andere kan leiden: - De koper kan de door de verkoper opgegeven subsidiecijfers (die wegens herijking waren verminderd) niet aan de verkoper tegenwerpen gezien de voor de koper geldende onderzoeksplicht. - Al zou de subsidie-opgaaf een garantie inhouden, dan geldt deze slechts voor het jaar van opgaaf. - De verkoper wordt geacht impliciet te hebben gegarandeerd dat de huurprijs/subsidie in dezelfde orde van grootte zal blijven. De auteur beveelt aan in de tekst van de akte duidelijkheid te verschaffen omtrent de in dezen aanwezige partijbedoelingen.

Naar aanleiding van een niet gepubliceerde uitspraak van de president van de Rechtbank Roermond van 28 september 1999 behandelt de auteur de vraag hoe bij executie met een kettingbeding moet worden gehandeld en welke positie de notaris in dezen inneemt. De auteur deelt de opvatting van de president dat de executant niet verplicht is het kettingbeding op te leggen, tenzij sprake is van onrechtmatig handelen. De notaris zal niet mogen meewerken ingeval het niet opleggen een onrechtmatige daad zou inhouden. Door aankondiging van de veilig wordt de crediteur van het beding volgens de auteur niet voldoende geïnformeerd. Hij pleit voor een verplichting van de notaris de crediteur de tekst van de veilingadvertentie of de veilingvoorwaarden toe te zenden.

Bespreking van de Wet ziekenhuisvoorzieningen (WZV), voor zover van belang voor het notariaat. De WZV voorziet in nieuw wettelijk toezicht op registergoedtransacties in de gezondheidszorg. Het College sanering ziekenhuisvoorzieningen, ingesteld bij de WZV, begeleidt de onttrekking van onroerende zaken aan de bestemming gezondheidszorg, hetgeen onder meer betekent dat rechtshandelingen vernietigbaar zijn indien niet de vereiste mededeling aan het College is gedaan en de goedkeuring van het College voor de rechtshandeling, indien vereist, niet is verleend.

Bespreking van het op 15 december 1999 ingevoerde art. 2:119 BW, dat een NV de mogelijkheid biedt bij aandeelhoudersvergaderingen een 'registratiedatum' te kiezen. De registratie als aandeelhouder of certificaathouder op de registratiedatum is bepalend voor het stem- en vergaderrecht.

De auteur bespreekt een drietal rechterlijke uitspraken die betrekking hebben op canonherziening bij erfpacht in Den Haag en in Amsterdam. De uitkomsten in de uitspraken verschillen onderling, hetgeen enerzijds is toe te schrijven aan de feiten en omstandigheden en anderzijds aan het door de gemeenten gevoerde beleid, de toepasselijke erfpachtsvoorwaarden en de door waarderingsdeskundigen gekozen invalshoek.