Aflevering 12

Kritische beschouwing van de veranderingen in het moderne notariaat bezien vanuit de dagelijkse accountantspraktijk.

Het nieuwe schenkingsrecht treedt tegelijk met het nieuwe erfrecht in werking. Sinds mijn bijdrage in JBN 2000, nr 41 is er bij de parlementaire behandeling nog een aantal wijzigingen aangebracht en is een aantal in de literatuur en parlement opgeworpen vragen nader besproken. In casu wordt nader ingegaan op deze punten, die zijn neergelegd in de Vaststellingswet en de daarbij behorende toelichting.

Aangegeven wordt hoe met behulp van een vruchtgebruiktestament vermogen kan worden doorgeschoven naar de volgende generatie onder meer door de langstlevende echtgenoot eerst het eigen vermogen te laten opsouperen voordat het vruchtgebruikkapitaal mag worden aangesproken.

Kleyn vestigt in zijn hiervoor geplaatste bijdrage terecht de aandacht op de mogelijkheid om een vruchtgebruik zo in te kleden, dat een eventuele intering eerst ten laste van het eigen vermogen komt en het vruchtgebruikkapitaal pas mag worden aangesproken als het hele eigen vermogen is opgesoupeerd. Wordt een dergelijke interingsvolgorde opgenomen dan fungeert het vruchtgebruikkapitaal - zo leg ik het mijn cliënten uit - voor de langstlevende als 'reserve-vermogen'.

Door uw publicatie in JBN 2001, nr 69 ben ik in vertwijfeling gebracht.

Onder bovengenoemde titel schetst onze redacteur W.G. Huijgen een beeld van het notariaat in de periode 1815-1950. Hij geeft een korte impressie van de levensloop van enkele zeer markante personen uit het Nederlandse notariaat in deze periode. Het betreft: B. Tideman (1803-1881), J.A.F. Coebergh (1841-1922), M.W.F. Treub (1858-1931), Ch. Miseroy (1865-1921) en Ph.B. Libourel (1878-1954). Ars Notariatus CX voorzien van illustraties, Kluwer Deventer 2001, 80 blzz., ISBN 90 268 3885 9