Aflevering 4

Een regelmatige inzender van praktijkgevallen zond aan de redactie een verklaring van erfrecht - niet door hem opgemaakt - inzake de nalatenschap van een overleden man. Gelet op de namen, zijn geboorteplaats en de namen van zijn respectieve echtgenotes en kinderen is het zeer waarschijnlijk dat de man niet van Nederlandse origine was. De verklaring van erfrecht vermeldt dat de langstlevende echtgenote en de uit erflaters huwelijk geboren kinderen ieder voor gelijke delen zijn erfgenamen zijn omdat - kort gezegd - geen uiterste wil werd aangetroffen. De inzender schrijft dat de verklaring van erfrecht ten onrechte niet de nationaliteit van de erflater vermeldt. Hij vermoedt dat de man de Britse nationaliteit had, zodat - naar zijn mening - in dat geval de verklaring van erfrecht niet de juiste gerechtigden tot de nalatenschap vermeldt, omdat het Engelse ab intestaat erfrecht tot andere resultaten leidt dan het Nederlandse. Het opnemen van de nationaliteit in de verklaring van erfrecht zou op dit punt duidelijkheid hebben kunnen verschaffen.

Bespreking van de procedure die is gericht op het voorkomen van verschillen tussen enerzijds de werkelijke grenzen van de objecten van appartementsrechten en anderzijds de informatie omtrent die grenzen in de openbare registers en de kadastrale registratie.

Tuchtmaatregel ex artikel 103 WNA zonder inleidende klacht; leenverbod van artikel 23 WNA

Pleidooi voor aanpassing van de wettelijke gezagsregeling opdat ook vader door middel van testamentaire voogdij, dus zonder rechterlijke tussenkomst, ouderlijk gezag kan verkrijgen.

Indien op de dag van de faillietverklaring nog niet alle handelingen zijn verricht die voor een levering door de aanstaande failliet zijn vereist, staat artikel 35 Fw lid 1 eraan in de weg dat de curator de levering op grond van de gesloten koop voltooit.

Opgebouwde goodwill door uitoefening van een beroep of bedrijf van een van de echtgenoten geeft bij echtscheiding vaak aanleiding tot onenigheid. Zo ook bij de onderstaande echtscheiding die uiteindelijk heeft geleid tot een arrest van de Hoge Raad.

Een alimentatieplichtige heeft er belang bij om in de gaten te houden of zijn ex-vrouw een nieuwe relatie aangaat en gaat samenleven met een ander als waren zij gehuwd. Bij een nieuwe relatie eindigt zijn alimentatieplicht. Gedurende een periode van 4 maanden heeft een gehuwde man met zijn zoon bij de vrouw ingewoond aangezien hij in die periode niet over woonruimte beschikte omdat hij zijn vorige woning diende te ontruimen en hij zijn nieuwe woning nog niet ter beschikking had. Vraag is of hier sprake is van samenleven met een ander als waren zij gehuwd zoals bedoeld in artikel 1:160 BW. Hiervoor is vereist 'dat tussen samenwonenden een affectieve relatie bestaat van duurzame aard die meebrengt dat de gescheiden echtgenoot en die ander elkaar wederzijds verzorgen, met elkaar samenwonen en een gemeenschappelijke huishouding voeren'. Nu de samenleving bedoeld was om de periode te overbruggen waarin de andere man geen woonruimte had, is er geen sprake van een relatie van duurzame aard. Mede ook omdat het huwelijk als bedoeld in artikel 1:160 BW een instelling is die uitdrukkelijk niet voor een vooraf bepaalde tijdsduur is bedoeld. Volgens de vrouw kan er ook geen sprake zijn van samenleven als waren zij gehuwd omdat de andere man ten tijde van het samenleven gehuwd was. De samenleving moet voor toepassing van het artikel vergelijkbaar zijn met het huwelijk. Nu de man nog gehuwd is, kan het artikel niet worden toegepast.