Aflevering 4

Bij het arrest van de Hoge Raad van 19 december 2003 kwam een voorlopig einde aan de ruim 130 jaar voortslepende zogenoemde beheerskwestie in de Nederlandse Hervormde Kerk. Deze kwestie vindt zijn oorsprong in de tijd dat de scheiding tussen kerk en staat zijn beslag kreeg en de overheid haar greep op de kerk liet varen. Het arrest heeft consequenties voor de bevoegdheid van Colleges van Kerkvoogden (voorheen: kerkvoogdijen) om beheers- en beschikkingsdaden te verrichten ten aanzien van de aan hun beheer toevertrouwde kerkelijke goederen en fondsen.

Volgens de Hoge Raad vallen landinrichtingsrenten (‘ruilverkavelingslasten’) onder de bijzondere lasten in de zin van artikel 7:15 BW. Nadat aan de in dit kader relevante aspecten van de Land-inrichtingswet en de kadastrale registratie aandacht is besteed, wordt het arrest besproken. De uitspraak dient volgens de auteur te leiden tot aanpassing van (model)akten van koop en levering.

Wat is te brengen onder uitdrukkelijk aanvaarden in de zin van artikel 7:15 BW?

Vanuit de praktijk is mij de vraag voorgelegd of de wettelijke verdeling valt te combineren met een zogenaamde tweetrapsmaking, naar oud recht bekend onder de naam fideï-commis de residuo. Naar mijn mening bestaat deze mogelijkheid inderdaad. Ik zou mijn opvatting als volgt willen toelichten.

De Pachtkamer van de Rechtbank Zwolle heeft op 18 februari 2004 beslist dat het bietenquotum volledig eigendom blijft van de grondeigenaar/verpachter ook al is het suikersysteem in het jaar 2002 zodanig gewijzigd dat het bietenquotum vrij verhandelbaar werd.

Dit artikel gaat over het nut van een kettingbeding bij overdracht in de bouwfase en het belang van het goed redigeren van de koopovereenkomst en de akte van levering.

Inleiding