Aflevering 2

Heeft de legataris na vervreemding van het gelegateerde goed door de testateur nog aanspraak op de tegenprestatie? Dient de notaris de verkopende testateur te wijzen op de gevolgen van deze vervreemding voor de latere afwikkeling later van zijn nalatenschap? Zo ja, wanneer: bij het maken van het testament of bij de overeenkomst tot vervreemding?

Bespreking van de uitspraak van het Hof Den Haag inzake de schending van de legitieme portie door verkoop van een landbouwbedrijf tegen een te lage prijs. Hoewel het hof oordeelt dat het enkele feit dat men ondernemingsactiviteiten in familiekring wenst voort te zetten, niet rechtvaardigt dat de rechten van legitimarissen worden geschonden, draagt het toch een aantal omstandigheden aan waaronder een lagere overdrachtsprijs gerechtvaardigd kan zijn.De auteur gaat nader in op deze door het hof geformuleerde omstandigheden.

De bank die op basis van een notariële verklaring van erfrecht het saldotegoed van de erflater uitkeert aan een erfgenaam op wie de schuldsaneringsregeling natuurlijke personen van toepassing blijkt te zijn, had dat feit kunnen kennen uit het Landelijk Schuldsaneringsregister en de wettelijke publicaties in de Staatscourant en de nieuwsbladen, en wordt dus niet beschermd tegen de curator die opnieuw betaling door de bank aan de boedel vordert.

Op 1 januari 2005 zijn met de inwerkingtreding van de Wet conflictenrecht geregistreerd partnerschap (WCGP) voor het geregistreerde partnerschap (hierna g.p.) met een grensoverschrijdend element nieuwe IPR-regels van kracht geworden. De regels hebben betrekking op het aangaan en het beëindigen van een g.p. in Nederland, op de erkenning van een buiten Nederland aangegaan g.p. en op de buiten Nederland tot stand gekomen beëindiging van een g.p., op de persoonlijke rechtsbetrekkingen tussen de geregistreerde partners en de tussen hen bestaande vermogensrechtelijke betrekkingen die niet vallen onder het partnerschapsvermogensregime, op het partnerschapsvermogensregime en op de alimentatie. Voor het notariaat zijn vooral de (uitvoerige) bepalingen inzake het partnerschapsvermogensregime van praktische betekenis.

Naar aanleiding van de praktijkhandleiding in JBN 2004/71 zou mijns inziens ten onrechte het idee kunnen postvatten dat voor de langstlevende als executeur slechts een te verwaarlozen rol is weggelegd indien deze reeds op grond van de ouderlijke boedelverdeling dan wel wettelijke verdeling gerechtigd is tot de goederen van de nalatenschap. Niets is minder waar. De executeurspet past ons allemaal, zelfs de langstlevende echtgenoot enig eigenaar. Dit geldt met name met het oog op vereffening volgens de wet.