Aflevering 4

Verkoop van een pand in strijd met het bestemmingsplan leidt tot een succesvol beroep op wanprestatie c.q. dwaling, ook al is de strijdigheid van het gebruik met het bestemmingsplan eerst jaren later vastgesteld.

Bij de invoering van stylesheets voor geautomatiseerde afdoening door het Kadaster (zie JBN 2009, 14) is rekening gehouden met de behoefte aan redactievrijheid van de notaris. Hierna volgt daarop een toelichting.

Als alle aandeelhouders instemmen is het niet langer noodzakelijk om een verklaring en verslag met betrekking tot de ruilverhouding door de accountant te laten opstellen bij een fusie of splitsing.

Veelvuldig bestaat tussen (ex)partners, bij hun echtscheiding of einde van het geregistreerd partnerschap, onenigheid over de omvang van de ontbonden (huwelijks)goederengemeenschap. Indien zij de rechter vragen de verdeling vast te stellen, kan hij dan op grond van redelijkheid en billijkheid afwijken van de omvang ervan door als peildatum in aanmerking te nemen een tijdstip dat is gelegen vóór de ontbinding? In een uitspraak van het gerechtshof Amsterdam van 7 oktober 2008 (LJN: BG6284) beantwoordde het hof die vraag in positieve zin. Maar is dit wel in overeenstemming met het goederenrechtelijke karakter van een dergelijke gemeenschap?

In 2007 is in opdracht van het Ministerie van Justitie door het SEO de Wet verevening pensioenrechten bij scheiding (WVPS) geëvalueerd. Uit de evaluatie blijkt dat niet alleen ex-echtgenoten maar ook notarissen en advocaten onvoldoende op de hoogte zijn van de wettelijke regelingen. Het gevolg is dat cliënten bij een scheiding onvoldoende worden geïnformeerd en dat de verdeling van het pensioen als een onaangename verrassing komt. Daarom hieronder de belangrijkste punten van de wettelijke regelingen voor de verdeling van het ouderdomspensioen en het partnerpensioen.

Art. 1:88 BW koppelt de onaantastbaarheid van verschillende rechtshandelingen aan de toestemming van de handelende echtgenoot. Ontbreekt die toestemming, dan kan de andere echtgenoot de rechtshandeling vernietigen volgens de voorwaarden die art. 1:89 BW daaraan stelt. Art. 1:89 lid 3 BW bepaalt dat de vernietigingsbevoegdheid niet eindigt door het einde van het huwelijk. Betekent dit dat bij de dood van de echtgenoot die de rechtshandeling had kunnen vernietigen maar dit bij leven nog niet heeft gedaan, dit vernietigingsrecht overgaat op diens erfgenamen? En wat is rechtens als de handelende echtgenoot overlijdt? Maakt het nog verschil of de andere echtgenoot diens erfgenaam is?Aangenomen wordt dat in het eerstgenoemde geval de vernietigingsbevoegdheid niet zonder meer vererft, nu art. 1:88 BW niet ter bescherming van de erfgenamen geschreven is. In het tweede geval kan de niet-handelende echtgenoot zijn vernietigingsrecht alsnog uitoefenen, ook al is hij erfgenaam van de handelende echtgenoot en is hij als zodanig door de saisine rechtsopvolger in diens verplichtingen.