Aflevering 10

De enkele omstandigheid dat een notaris een protocol van een ambtsvoorganger na diens defungeren overneemt of toegevoegd krijgt, maakt hem niet aansprakelijk voor door die ambtsvoorganger gemaakte beroepsfouten. Wel dient hij het uitlooprisico van zijn ambtsvoorganger(s) te verzekeren en verzekerd te houden. Het risico van een verweesd protocol.

Op grond van artikel 22 lid 1 sub e van het Handelsregisterbesluit 2008 dient een van de deelgenoten in een huwelijksgemeenschap dan wel een gemeenschap van een geregistreerd partnerschap waartoe alle aandelen in het kapitaal van een NV of BV behoren als enig aandeelhouder in het handelsregister te worden ingeschreven. In dit artikel zal ik aandacht besteden aan de betekenis van deze bepaling en enige gevolgen daarvan. In het slot zal ik een aanbeveling doen voor een wijziging (aanvulling) van artikel 22 lid 1 sub e van het Handelsregisterbesluit 2008.

De Hoge Raad heeft recent beslist dat wanneer een lidmaatschapsrecht in een coöperatieve flatvereniging is verpand, de regeling van het huurbeding zoals neergelegd in artikel 3:264 BW niet voor analoge toepassing in aanmerking komt.

Op 1 februari 2013 deed de kantonrechter te Roermond (Rechtbank Limburg) een uitspraak in een zaak waarin erfgenamen die de nalatenschap in eerste instantie zuiver aanvaard hadden, bij nader inzien de nalatenschap toch liever beneficiair wilden aanvaarden. Een vergelijkbare casus besprak ik in JBN 2012, nr. 4 (Rechtbank Assen, sector kanton, 19 oktober 2010). Met veel kunstgrepen, vooral gebaseerd op de redelijkheid en billijkheid, kwam de kantonrechter te Roermond evenals eerder de kantonrechter te Assen, tot de conclusie dat de zuiver aanvaard hebbende erfgenamen alsnog beneficiair konden aanvaarden. De vraag is: kan dat eigenlijk wel onder de huidige wetgeving en gesteld dat het niet zou kunnen, zou het dan wenselijk zijn dat de wet een voorziening biedt om tot de door de kantonrechter gekozen oplossing te komen?

De kantonrechter ziet toe op de belangen van de onder bewind gestelde en niet op die van anderen, zoals de bloedverwanten. Derhalve geeft hij niet de mogelijkheid door schenkingen namens de onder bewind gestelde of door het berusten in een onterving uiteindelijk successierecht te besparen. Het onderhavige vonnis levert geen trendbreuk op.

Het is natuurlijk aan te raden dat echtelieden die voornemens zijn van echt te scheiden, vóór het inschrijven van de echtscheidingsbeschikking in de registers van de burgerlijke stand de goederen van de huwelijksgemeenschap reeds met wederzijdse instemming te verdelen, zodat daarover niet meer geprocedeerd hoeft te worden. Toch is met de feitelijke verdeling niet alles geregeld. De vraag die open blijft, is of partijen met deze feitelijke verdeling ook over de financiële consequenties van de verdeling het eens zijn geworden. Ontstaat bij de verdeling een overbedelingsschuld voor een van de echtgenoten dan dient ook beoordeeld te worden of over deze schuld een rente vergoed dient te worden.