Aflevering 2

In deze bijdrage maakt de auteur een onderscheid tussen verschillende categorieën belastingplichtigen. Per categorie gaat de auteur na of AI iets in hun positie zal veranderen. Alvorens af te sluiten, wordt een aantal rechtsregels geplaatst in een AI-tijdperk.

De viering van het 25-jarig bestaan van NTFR is luister bijgezet door een interessant symposium waarbij Belastingrecht in the Digital Age centraal stond. Ik was één van de sprekers die een bijdrage van circa vijftien minuten mochten leveren over dit onderwerp. Graag voldoe ik ook aan het verzoek om die presentatie min of meer in deze bijdrage te stollen. Uiteraard zal ik in deze bijdrage meer opnemen dan is uitgesproken, maar gezien de lengte van de bijdragen aan het symposium hoop ik dat voor de lezer ook duidelijk is dat deze bijdrage niet pretendeert de digitale aspecten van het belastingrecht allesomvattend te behandelen. Zo ga ik in deze bijdrage bijvoorbeeld niet in op het feit dat data van belastingplichtigen en van de Belastingdienst in de cloud van Amerikaanse firma’s worden bewaard.

Het is voor de Belastingdienst onmogelijk om elke aangifte inhoudelijk te controleren op onjuistheden. Het is daarom noodzakelijk om via een geautomatiseerd proces aangiften te selecteren ter controle. Echter moet het voor een belastingplichtige wel duidelijk zijn waarom dat proces in zijn geval heeft geleid tot een uitworp van zijn aangifte. Mr. R. Zeldenrust bespreekt daarom in zijn bijdrage in hoeverre op grond van de art. 7:4 lid 2 en 8:42 lid 1 Awb en de AVG een recht op uitleg bestaat.