Aflevering 11

In zijn arrest van 10 april 2015 heeft de Hoge Raad een principiële knoop doorgehakt over de reikwijdte van het APV-regime. Hoewel het arrest in de literatuur tot nog toe weinig aandacht heeft gekregen, heeft de lijn die de Hoge Raad kiest ingrijpende gevolgen voor zowel de inkomstenbelasting als de schenk- en erfbelasting.

In deze beschouwing wordt een reeks arresten besproken die de reikwijdte van de koepelvrijstelling in de omzetbelasting hebben ingeperkt. Onder andere wordt bezien wat dit voor Nederland betekent.

1. InleidingIn twee opeenvolgende bijdragen geven wij een beschouwing over enkele specifieke aspecten van de aanpak van hybride mismatches in ATAD 22, als gevolg van het BEPS-project en de gevolgen voor de Nederlandse fiscale rechtsorde.

De Hoge Raad is van oordeel dat de allocatie van een ontslagvergoeding onder art. 10 (inkomsten uit niet-zelfstandige arbeid) van het voormalige belastingverdrag tussen Nederland en Duitsland (1959) dient te geschieden op basis van de eerder door hem aangegeven benadering, namelijk uitgaande van de werkzaamheden die zijn verricht in het jaar van ontslag (van 1 januari tot de datum van het ontslag), alsmede de daaraan voorafgaande vier kalenderjaren. Volgens de Hoge Raad mogen de andersluidende resultaten die de bevoegde autoriteiten van beide verdragsluitende staten hebben bereikt in een onderlingoverlegprocedure (art. 25, lid 2 van het verdrag) niet ten nadele van de belastingplichtige gevolgd worden vanwege het ontbreken van een moeilijkheid of een twijfelpunt.