Aflevering 3

De Hoge Raad oordeelt dat het bij de toewijzing van de verzekeringsplicht bij het verrichten van werkzaamheden in twee of meer lidstaten niet gaat om de kwalificatie, maar om de omvang van de werkzaamheden. De Hoge Raad is niet gebonden aan het oordeel van het bevoegde orgaan in België ten aanzien van de kwalificatie van de werkzaamheden.

Mijn dissertatie behandelt de verwerking in de jaarrekening en fiscale jaarstukken van onzekere risico’s in verband met rechtsgedingen. Via het vormen van een voorziening wordt winst verschoven door alvast kosten te nemen die nog niet tot uitgaven hebben geleid. Het jaarrekeningenrecht kent specifieke regelgeving om te creatief gebruik van winstverschuivingen bij voorzieningen tegen te gaan. Deze regelgeving is in de dissertatie beschreven, waarbij ook is ingegaan op de bruikbaarheid hiervan bij de berekening van de fiscale winst. Vervolgens is verslag gedaan van het onderzoek naar de feitelijke verwerking van risico’s in verband met rechtsgedingen in de jaarrekening en de mate waarin dit in overeenstemming is met de beschreven regelgeving. Ten slotte is in de dissertatie onderzocht of de regelgeving in de praktijk voldoet en zijn enkele aanbevelingen gedaan.

De Hoge Raad is van oordeel dat het fictief loon dat naar nationaal recht in aanmerking wordt genomen (art. 12a Wet LB 1964) bij een in Portugal wonende houder van een aanmerkelijk belang in een in Nederland gevestigde vennootschap geen effect heeft op de kwalificatie onder het belastingverdrag tussen Nederland en Portugal. Zodoende kan het fictief loon niet gekwalificeerd worden onder art. 15 (niet-zelfstandige arbeid) of art. 16 (directeursbeloningen) Verdrag Nederland-Portugal, waaraan niet afdoet dat het fictief loon in de nationale wetgeving is geïntroduceerd (1997) voor sluiting (1999) en inwerkingtreding (2000) van dat verdrag.