Aflevering 12

In dit artikel belicht ik enkele fiscale aspecten van een rechtspersoon die niet meer bestaat. Aanleiding daarvoor is dat de Hoge Raad oordeelde dat een rechtspersoon tot wie geen personen in dienstbetrekking staan nadat die rechtspersoon is opgehouden te bestaan, niet kan worden aangemerkt als inhoudingsplichtige. HR 14 december 2018, nr. 18/01666, ECLI:NL:HR:2018:2308, NTFR 2018/2877. Verder wordt ingegaan op de wetswijziging met ingang van 1 januari 2019, Wet overige fiscale maatregelen 2019, Stb. 2019, 507. over de oplegging van belastingaanslagen aan en de invordering van belasting van niet meer bestaande rechtspersonen. Ook komen twee arresten aan de orde die van belang zijn voor de invordering van belastingschulden van een niet meer bestaand lichaam.

De belastingplicht in de vennootschapsbelasting van overheidsondernemingen is enkele jaren geleden geheel herzien. Inmiddels is de nodige ervaring opgedaan met de gewijzigde regels. Zowel vanuit een theoretische als een praktische invalshoek kunnen hierbij de nodige kanttekeningen worden geplaatst. Deze kanttekeningen worden in twee bijdragen aan NTFR Beschouwingen geplaatst en besproken. De eerste bijdrage – die in het vorige nummer verscheen (NTFR-B 2020/40) – kent een meer theoretische invalshoek. De tweede bijdrage – die in dit nummer is opgenomen – kent een meer praktische invalshoek.

De auteur is onlangs gepromoveerd op het onderwerp ‘Scheiding van zeggenschap en belang in de familiesfeer’. Onderstaande beschouwing vormt een samenvatting van het proefschrift.

De auteur beschouwt de vraag of een strafrechtelijke uitspraak ook fiscaalrechtelijk moet worden gevolgd. Dat blijkt niet dwingend het geval te zijn. De fiscale rechter heeft met de vrije bewijsleer een eigen kader. De auteur onderschrijft die benadering.