Aflevering 6

In de arresten van 10 mei 2019 heeft de Hoge Raad geoordeeld dat een aan de onzakelijkegeldleningjurisprudentie ontleende toets als hoofdregel (‘algemene maatstaf’) moet worden aangelegd bij de beoordeling van de aftrekbaarheid van een verlies geleden op een binnen concernverband verstrekte garantie. Het zwaartepunt van deze beschouwing ligt bij de vraag of een vergoeding voor een onzakelijke garantie in de kapitaalsfeer ligt.

Indien een schenking binnen 180 dagen voor het overlijden wordt gedaan, wordt deze schenking in beginsel als fictieve erfrechtelijke verkrijging in de heffing van erfbelasting betrokken. Er is dan over deze schenking zowel schenk- als erfbelasting verschuldigd. In zijn arrest van 3 april 2020 geeft de Hoge Raad aan op welke wijze voorkoming van dubbele belastingheffing kan plaatsvinden. Maar was een andere uitkomst niet ook denkbaar geweest?

De vaste inrichting is eigenlijk niet meer dan een hulpmiddel om de heffingsbevoegdheid op de juiste plek te situeren. De vorm van de vaste inrichting leek decennialang vast te staan. In deze beschouwing wordt bezien of een recent arrest van het HvJ de vorm van de vaste inrichting op losse schroeven heeft gezet.

Na cassatie kan verwijzing van het geding volgen. Met het oog op de behandeling daarvan geeft de Hoge Raad geregeld verwijzingsinstructies. In deze beschouwing worden de verschillende soorten verwijzingsinstructies in hoofdlijnen besproken en volgt een beknopte analyse van de instructiebereidheid van de belastingkamer van de Hoge Raad.