Aflevering 11

Het jaar 1992, het jaar van het NBW, opent voor ons rechtsbeoefenaars nieuwe perspectieven. Wij zullen voor onze cliënten oude wijn in nieuwe zakken gaan doen. Op sommige punten wijkt de gebruiksaanwijzing van het NBW af van die van vroeger. We vinden die nieuwe aanwijzingen in de bepalingen van het NBW en in de toelichtende stukken, opgemaakt naar aanleiding van de parlementaire behandeling.

Onderstaande bijdrage is een vervolg op de uiteenzetting van het overgangsrecht Nieuw BW in JBN 1991, nr 152.

Het nieuwe kooprecht (titel 1 Boek 7 NBW) is tot 1 januari 1993 in beginsel niet van toepassing op overeenkomsten die vóór 1 januari 1992 zijn gesloten (artikel 196 lid 1 Ow). De wetgever maakt op deze regel een uitzondering. Als een partij na 1 januari 1992 tekortschiet in de nakoming van haar verplichtingen, dan worden de gevolgen van het niet-nakomen geregeerd door het nieuwe recht (artikel 196 lid 3 Ow). Wanneer de koop van een huis met Kerst 1991 is gesloten en de overdracht vóór oudjaar wordt afgerond, dan blijft bijvoorbeeld de oude verborgen gebreken-regeling gedurende 1992 van toepassing. Heeft aflevering evenwel in 1992 plaats en beantwoordt het huis niet aan de verwachtingen van de koper, dan is het nieuwe recht met onmiddellijke werking van toepassing.

Bij de invoering van de superheffing in 1984 werden de melkquota toegewezen aan de melkproducenten.

Het werk van schrijver dezes brengt mee dat hij beschikt over modeltestamenten van veel notariskantoren. Deze testamenten bevatten meestal hetzij een ouderlijke boedelverdeling (o.b.), hetzij een vruchtgebruikregeling. Het komt ook nog wel voor dat in een model een o.b. is opgenomen, en vervolgens, voor het geval dat de o.b. niet zou kunnen worden uitgevoerd of de langstlevende (l.l.) echtgenoot als erfgenaam de nalatenschap zou verwerpen, aan de l.l. een legaat wordt gemaakt, inhoudende het vruchtgebruik van meestal de gehele nalatenschap.

In WPNR 6019 besteedt Wedekind aandacht aan de mogelijkheden om de positie van de consument te beschermen in geval van de koop van onroerende zaken.

Na de bijdragen van Soons en Middendorf over het royement naar Nieuw Bw en de Kadasterwet, nu een meer feitelijk probleem dat zich in het kader van de overgang van oud naar nieuw zal voordoen.

Onlangs ontstond in het notariaat enige beroering rond een publicatie in De Notarisklerk waarin de opvatting werd verdedigd, dat door de op 1 januari 1992 in werking tredende wijziging van artikel 37 Notariswet bij een verdeling van registergoederen in de notariële akte de waarde van die goederen zou moeten worden vermeld. Dit novum betekent immers dat in een akte van overdracht en zelfs in een in de openbare registers in te schrijven uittreksel daarvan, steeds de contraprestatie van het overgedragen registergoed moet worden vermeld.

Dutha en Arex verschillen van mening over de vraag of tijdens een bespreking tussen partijen en hun advocaten een overeenkomst is tot stand gekomen. Dutha meent dat deze vraag bevestigend moet worden beantwoord, Arex beantwoordt de vraag ontkennend. Er vindt een voorlopig getuigenverhoor plaats, waarbij ook de advocaat van Arex als getuige wordt opgeroepen. Deze beroept zich op haar verschoningsrecht.

In Kort Geding 1991, 312, staat een beslissing van de President van de Rechtbank van Breda, gegeven op 20 augustus 1991, die ik voor de notariële statutenmakers niet van belang ontbloot acht. Een van de geschillen waarover de Bredase President zich in casu moest buigen was de navolgende.

Bovenvermelde vraag werd door de Hoge Raad beantwoord in het arrest HR 15 februari 1991, RvdW 1991, 56, welke uitspraak samengevat is weergegeven in JBN 1991, 76.