Aflevering 3

De Koninklijke Notariële Broederschap opent haar verdiepingscursus 1991 voor het Nieuw BW met het onderdeel 'koop en levering van onroerend goed'.

Wat is het rechtskarakter van de verplichtingen die de notaris op zich neemt met de ondertekening van de notarisverklaring? Gaat het om garantieverplichtingen of om inspanningsverbintenissen? Anders gezegd, staat een beroep op overmacht of op het ontbreken van schuld voor de notaris nog open, wanneer het resultaat niet wordt behaald?

Het arrest van 2 december 1990, RvdW 1991, 19 is reeds aan de orde gekomen in JBN 1991, nr 45. In onderstaande bijdrage geeft de heer Huijgen zijn visie op het arrest met de nadruk op het Nieuw BW.

In het najaar van 1990 is de discussie over het nieuwe erfrecht weer op gang gekomen. In de ringvergaderingen zijn de vereenvoudigingen besproken die door de wetgever zijn aangebracht op het in het wetsvoorstel 17141 voorgestelde systeem van het wettelijk vruchtgebruik ten behoeve van de langstlevende.

Uitbreiding van steden en dorpen gaat veelal ten koste van landbouwgronden. Grondverwerving door gemeenten vindt in het algemeen plaats langs de weg van minnelijke aankoop.

De 'Regeling deelneming van het Rijk in garanties van de gemeente voor eigen woningen' (verder te noemen: Regeling gemeentegarantie) is op 1 januari 1991 op een aantal punten gewijzigd (circulaire VROM MG 90-41; Staatscourant 11 december 1990). Ook de Bijlagen I en II en de ministeriële Toelichting op de Regeling zijn aangepast.

Het zal de lezers van dit blad bekend zijn dat het internationale rechtspersonenrecht van Nederland (en ook van Engeland) belangrijk verschilt van dit in de ons omringende continentaal-Europese landen.

Een bedrijfseconoom/registeraccountant die wordt gevraagd regelmatig iets te schrijven in een juridisch blad. Dat lijkt vreemd!

Van Leeuwen en Hagen gaan in Bouwrecht in op de mogelijkheden van combinatie van koop en huur.

Is betaling door de langstlevende ouder aan de kinderen ter voldoening van hun erfrechtelijke aanspraken een schenking? Moeder heeft bij ouderlijke boedelverdeling haar gehele nalatenschap aan vader toebedeeld, waarbij vader schuldig werd aan ieder van de kinderen het bedrag van zijn/haar erfdeel, zulks op grond van de verzorgingsgedachte eerst opeisbaar bij vader's overlijden.

In het WPNR 5992 schrijft De Vries over de testamentaire 'Ik herroep...' clausule.

In Ars Aequi 1990, blz. 956 e.v. attendeert De Die erop dat tegelijk met de invoering van de Boeken 3, 5 en 6 Nieuw BW op 1 januari 1992 wijzigingen zullen worden aangebracht in de Boeken 1 en 2. Deze wijzigingen zijn opgenomen in de Wet van 15 november 1989, Stb. 541, het zesde gedeelte van de Invoeringswet NBW. Hij wijst erop, dat de veranderingen in de Boeken 1 en 2 niet zozeer een aanpassing geven aan het nieuwe vermogensrecht alswel een technische herziening vormen. Dit om inmiddels gebleken gebreken op technisch-juridisch gebied te verhelpen.

Beckman bespreekt in TVVS 1991, blz. 15-16, twee op 8 november 1990 vastgestelde (nieuwe) jaarrekeningrichtlijnen van de EG (90/604/EEG respectievelijk 90/605/EEG) betreffende de omvang van rechtspersonen respectievelijk een uitbreiding van het toepassingsgebied van de Vierde en Zevende Richtlijn (Pb L 317 van 16 november 1990).

De Vereniging Effecten Uitgevende Ondernemingen (VEUO) heeft een nota uitgegeven waarin haar standpunt over de aanvaardbaarheid van beschermingsconstructies tegen (on)vriendelijke overnamen is neergelegd. De inhoud van de nota is tweeledig. Enerzijds spreekt de VEUO het onaanvaardbaar uit over het concept van de dertiende EEG richtlijn. Deze richtlijn bevat een verbod inzake de uitgifte van aandelen na aankondiging van een openbaar bod als bedoeld in artikel 8 van die richtlijn. De VEUO wijst erop dat dit verbod in de praktijk vrijwel uitsluitend de Nederlandse beschermingsmaatregelen treft. Anderzijds wordt er in de nota op gewezen dat van beschermingsmaatregelen slechts een zorgvuldig gebruik mag worden gemaakt. Er wordt opgemerkt dat degenen die geroepen zijn om het stemrecht uit te oefenen op de preferente beschermingsaandelen of gecertificeerde aandelen, zich ervan bewust moeten zijn dat het belang van degene die (nagenoeg) het gehele kapitaal duurzaam verschaft, slechts op goede gronden blijvend kan worden achtergesteld bij het belang van de vennootschap en haar onderneming. Daarom zullen degenen die op een dergelijke wijze zeggenschap uitoefenen in de vennootschap hun taak zorgvuldig moeten uitoefenen en hun beslissingen adequaat moeten motiveren opdat deze zo nodig een rechterlijke toetsing kunnen doorstaan. Het Rapport van de VEUO is inmiddels aan de Eerste en Tweede Kamer aangeboden.

Van Vliet verstrekt in de Naamloze Vennootschap een duidelijk overzicht over de praktische toepassing van de in 1988 ingevoerde wettelijke regeling inzake de mogelijkheid tot uitkoop van minderheidsaandeelhouders van een NV of een BV (artikel 92a en 201a Boek 2 BW). Per 1 januari 1991 heeft deze regeling inmiddels 29 uitspraken opgeleverd. Het interessante artikel bespreekt de visie van de Ondernemingskamer van Gerechtshof Amsterdam (de exclusieve rechterlijke instantie met de mogelijkheid van hoger beroep in cassatie bij de Hoge Raad) ten aanzien van de wettelijke regeling alsmede het tot op heden verschenen commentaar in de literatuur.

Partij A is eigenaar van een pand en verzoekt makelaar X te bemiddelen bij de verkoop daarvan. Het betreft een standaardopdracht in de zin van de NVM-voorwaarden. Vervolgens wordt namens twee gegadigden door twee andere makelaars onderhandeld met makelaar X. Op enig moment geven de twee makelaars namens de gegadigden aan een bepaalde prijs te accepteren. Makelaar X adviseert partij A evenwel die bieding niet te accepteren. Vervolgens trekt partij A zijn opdracht aan makelaar X in.

Tussen partijen A en B geldt een huurovereenkomst met betrekking tot een winkelpand. Krachtens de huurovereenkomst heeft de huurder (partij B) een voorkeursrecht tot koop.

In de pers heeft u veel kunnen lezen over de 'Tussenbalans'. Wellicht is u ontgaan dat in het desbetreffende Kamerstuk 21998, nr. 2, op blz. 33 het volgende is opgemerkt: