Aflevering 12

Per 1 januari 1994 zal in werking treden de Wet Conflictenrecht Huwelijksbetrekkingen. Deze wet, hierna WcHb, beoogt een antwoord te geven op enkele internationaal privaatrechtelijke vragen op het gebied van de rechten en verplichtingen tussen echtgenoten. Het betreft dus met name de materie geregeld in boek 1 titel 6 BW. Deze nieuwe ipr-regeling is met de nodige moeite tot stand gekomen; de doctrine reageerde afwijzend op het wetsvoorstel en ook in de parlementaire behandeling moest sterke weerstand worden overwonnen. De kritiek betrof enerzijds de overmatige gedetailleerdheid van de wettelijke regeling, anderzijds werd geoordeeld dat de fundamentele uitgangspunten van het wetsvoorstel onvoldoende zijn overwogen.

De Eerste Kamer heeft op 30 november jongstleden de Wet verplaatsing mestproduktie aanvaard.

Reeds geruime tijd wordt in vele gevallen een polis van levensverzekering tot zekerheid gegeven aan een geldgever voor een met hem gesloten geldlening, al of niet tezamen met een hypotheek tot gelijke zekerheid.

Tot voor kort betekende het geven van een last en volmacht steeds dat naast de lasthebber ook de lastgever bevoegd bleef de desbetreffende rechtshandelingen te verrichten.

In JBN 1993, nr 63 bracht ik onder de aandacht de Aagrunol-zaak (Rb. Groningen 10 november 1989, gepubliceerd in Milieu en Recht 1990, blz. 65). De feiten zijn daarin uitvoerig beschreven. Inmiddels heeft het Hof Leeuwarden op 20 oktober jongstleden arrest gewezen. Dit arrest is (nog) niet gepubliceerd. Het Hof heeft het vonnis van de Rechtbank vernietigd en de Staat veroordeeld de betaalde schadevergoedingen terug te betalen. Wat waren de overwegingen van het Hof?

Den Dulk huurde jarenlang een perceel grond aan de Baai-Macolaweg dat eigendom was van het Eilandgebied Curaçao (overheid), waar hij samen met zijn echtgenote het hotel-restaurant 'Bellevue' exploiteerde. In 1988 komt een overeenkomst tot stand tussen het Eilandgebied en Den Dulk tot uitgifte in erfpacht van de grond waarop zijn hotel-restaurant zich bevindt. In 1989 laat het bestuurscollege van het Eilandgebied - in een andere politieke samenstelling - aan Den Dulk bij brief weten dat het terugkomt op de toezegging tot uitgifte in erfpacht. De reden daarvoor is dat de plannen voor het desbetreffende gebied zijn gewijzigd omdat door deze uitgifte in erfpacht het uitbreiden van de haven in de toekomst onmogelijk zou worden gemaakt. Den Dulk vordert daarop nakoming van de overeenkomst en schadevergoeding. Het Eilandgebied bestrijdt overigens dat er een overeenkomst tussen hem en Den Dulk tot stand zou zijn gekomen. Deze stelling doet het Eilandgebied onder meer steunen op het feit dat de inhoud van de overeenkomst nog onvoldoende bepaald zou zijn (grootte en duur van het erfpachtrecht, alsmede de canon stonden nog niet precies vast) en op het feit dat de (contractuele) toezegging aan Den Dulk niet op de voorgeschreven wijze aan Den Dulk ter kennis was gebracht. Artikel 69 Eilandenregeling Nederlandse Antillen bepaalt namelijk dat de gezaghebber is belast met de uitvoering van de besluiten, terwijl in casu - saillant detail - de toezegging tot uitgifte was gedaan door een gedeputeerde in wiens portefeuille zich 'grondzaken' bevond tijdens een bezoek aan het restaurant van Den Dulk. De Hoge Raad is echter van mening dat een overeenkomst tot uitgifte in erfpacht tot stand is gekomen. Anderzijds heeft de hoogste rechter begrip voor het feit dat gewijzigde beleidsinzichten (havenuitbreiding) op grond van onvoorziene omstandigheden (de economische ontwikkeling van Curaçao) met zich mee kunnen brengen dat nakoming van de overeenkomst door Den Dulk niet met succes kan worden gevorderd, maar wel schadevergoeding (zie artikel 6:258 BW).

Recente ervaringen met bodemverontreinigingsgevallen geven mij aanleiding het volgende op te merken.

Wagemakers is eigenaar van een appartementsrecht. Het gebouw, waarvan het appartementsrecht deel uitmaakt, is in november 1973 gesplitst. De akte, waarin opgenomen het reglement van splitsing, is gebaseerd op het reglement van de KNB uit 1973. In het voorjaar 1991 neemt de Vereniging van Eigenaren (VvE) een huishoudelijk reglement aan, waarin onder meer staat opgenomen dat het verboden is een hond te houden. Wagemakers schaft zich in het najaar een hond aan, waarop de VvE hem sommeert het houden van de hond te staken. Wagemakers voldoet hier niet aan. Een verzoek van hem tot ontheffing van het verbod wordt door de VvE afgewezen en hij krijgt voorts nog een boete opgelegd.

CTR-bijdrage