Aflevering 9

Naar aanleiding van een machtsstrijd bij het Janssen Pers concern buigt de Hoge Raad zich over de vraag of de algemene vergadering van aandeelhouders (ava) van een BV een eerder door die ava genomen (emissie)besluit kan herroepen. Het arrest geeft hier ruimte voor, zij het dat het intrekkingsbesluit dient te voldoen aan de door artikel 2:8 BW gestelde eisen van redelijkheid en billijkheid. Overtreding van art. 2:8 BW leidt volgens art. 2:15 BW (slechts) tot vernietigbaarheid van het desbetreffende intrekkingsbesluit. Op degene die zich op de vernietigbaarheid beroept rust een lastige bewijsplicht. Bovendien komt niet aan iedere belanghebbende een beroep op artikel 2:8 BW toe.

Uiteengezet wordt dat de bepaling in huwelijksvoorwaarden, dat verrekening niet zal plaatshebben 'indien een echtgenoot surséance van betaling heeft, in staat van faillissement verkeert ofwel verkeerd heeft, terwijl het faillissement op ander wijze dan door homologatie van akkoord is geëindigd en deze echtgenoot op grond van de verrekening een vordering op de andere echtgenoot zou verkrijgen', problemen geeft in de situatie welke ontstaat na het einde van het faillissement na homologatie van het akkoord. Dan zal volgens gemelde clausule zonder meer verrekening plaatsvinden. Ook in andere situaties kan de standaardclausule onwenselijke gevolgen hebben. De schrijver geeft een aanpassing van de clausule teneinde ongewenste gevolgen te voorkomen.

Het uitgangspunt bij de wijziging van de Wet voorkeursrecht gemeenten (24235) is dat het gemeentebestuur de zeggenschap over de inzet van het voorkeursrecht dient te hebben, zonder dat nog toestemming of goedkeuring van provincie of rijk vreist is. De wijzigingen in het kader van een verruiming van het toepassingsbereik en de vervroegde vestiging van het voorkeursrecht worden besproken.

In de agrarische sector komen veelal maatschappen voor tussen ouder(s) en kind(eren). Vaak wordt slechts de naam van de vader in het handelsverkeer als gemeenschappelijke naam gehanteerd. In casu wordt gewezen op de risico's van een verkeerde benaming en handelwijze van de maten. Met name moet daarbij gedacht worden aan de hoofdelijke aansprakelijkheid van ieder van hen voor alle verbintenissen die zij aangaan, omdat zij een vof blijken te hebben in plaats van een maatschap.

Gedaagde betaalt slechts één termijn van de aan een publiekrechtelijke vergunning verbonden compensatievordering. Vijf jaar na het verstrijken van de datum voor de laatste vervallende termijn legt de gemeente conservatoir beslag. Gedaagde vordert opheffing van het beslag stellende dat de aflossing van het compensatiebedrag een periodieke vordering is in de zin van art. 3:308 BW, zodat het vorderingsrecht verjaard is. Volgens de president geldt hier art. 3:306 BW dat een 20-jarige verjaringstermijn stipuleert. Volgens de Rechtbank is art. 3:308 BW van toepassing, omdat de gemeente met gedaagde overeenkwam dat hij in termijnen mocht betalen. Daardoor kreeg de rechtsvordering het karakter als bedoeld in art. 3:308 BW. Dit artikel bestrijkt immers 'alles wat bij het jaar of een kortere termijn moet worden betaald', ongeacht of sprake is van een verbintenis uit overeenkomst als vereist voor toepassing van art. 3:307 BW. Schrijver acht het bovendien goed verdedigbaar dat betalingsverplichtingen als van gedaagde wèl als verbintenissen uit overeenkomst worden gekwalificeerd en dat dus ook wanneer nie sprake is van termijnbetalingen in de zin van art. 3:308 BW maar van de verplichting tot betaling van een bedrag ineens, met de verjaringstermijn van vijf jaar moet worden gerekend.

Aan de hand van een arrest van de Hoge Raad wordt ingegaan op twee van de drie basisvereisten van art. 6:228 BW voor het aannemen van een mededelingsplicht in het kader van dwaling te weten: de wederpartij wist of behoorde te weten dat de dwalende een verkeerd beeld had van voor hem essentiële punten en de wederpartij was volgens de verkeersopvattingen gehouden de dwalende uit de droom te helpen.

Bespreking van een uitspraak van de hoogste notariële tuchtrechter naar aanleiding van het passeren van hypotheekakten op een bankkantoor. De notaris had een nevenfunctie als voorzitter van het bestuur van de Rabobank. Door het Hof wordt nauwkeurig omschreven hoe om te gaan met werkgerelateerde nevenfuncties. Uitdrukkelijk stelt het Hof dat het passeren van hypotheekakten op een bankkantoor niet kan.

Korte bespreking van het wetsvoorstel tot de Wet op de formeel buitenlandse vennootschappen (nr 24139), die het misbruik en oneigenlijk gebruik van buitenlandse vennootschappen moet voorkomen, en van het voorstel Wet conflictenrecht corporaties (nr 24141), die codificering van IPR-regels met betrekking tot corporaties beoogt.

De president van de Rechtbank stelt dat conservatoir beslag op zich zelf nog niet de eigendomsoverdracht van een zaak aan een derde belet. Die overdracht raakt de beslaglegger niet. De nieuwe verkrijger zal zich niet kunnen verzetten tegen levering van de zaak aan de beslaglegger. Dit verklaart het belang dat in de opheffing van een beslag tot levering is gelegen. Dat belang speelt niet als het gaat om een overdracht van de juridische eigendom aan de economische eigenaar, die juist graag aan de beslaglegger wil leveren.