Aflevering 12

Bespreking van het arrest van de Hoge Raad van 21 februari 1997 (Notafax 1997, nr 63). Partijen wensen na een faillissement huwelijksvoorwaarden te maken waarbij de in de toekomst te realiseren inkomsten door de vrouw geheel ten goede komen aan het gezin. Na het maken van huwelijksvoorwaarden doet de vrouw afstand van de alsdan ontbonden gemeenschap. Volgens de Hoge Raad strookt het niet met het stelsel van art. 1:102 BW als de rechter aan de schuldeisers een verdergaande bescherming geeft door onder het in lid 3 van art. 1:119 BW bedoelde gevaar voor benadeling van schuldeisers mede te begrijpen het aan elke opheffing van de gemeenschap verbonden gevolg dat aan schuldeisers van die gemeenschap het voordeel wordt onthouden van verhaal op goederen, die zonder die opheffing in de toekomst in die gemeenschap zouden zijn gevallen.

Bespreking van het vonnis van de Rechtbank Roermond van 26 februari 1997. De koopoptie tussen K en de grondeigenaren had kennelijk de strekking het voorkeursrecht van de gemeente te doorkruisen, gelet op de voorgeschiedenis tussen K en de gemeente en op het doel waartoe blijkens de akte de aan de notaris verstrekte opdracht diende. Art. 26 WVG biedt bescherming tegen rechtshandelingen te kwader trouw verricht vóór de vestiging van het voorkeursrecht. De Rechtbank verklaart de rechtshandelingen tussen de grondeigenaar en K nietig.

Op 1 januari 1998 treedt de nieuwe Mededingingswet in werking. Voor het notariaat is vooral het nieuwe fusietoezicht van belang. Dat is ook van toepassing op leveringen in januari 1998 ter uitvoering van reeds in 1997 gesloten overeenkomsten. Er wordt ingegaan op de volgende onderwerpen: fusietoezicht, concentratie, uitzonderingen, bepaling van de relevante omzet, omzetdrempels, procedure, mededingingsbeperkende afspraken.

Bespreking van het arrest van 5 september 1997 van de Hoge Raad (Notafax 1997, nr 230) naar aanleiding van een vordering tot buiten toepassing laten van het echtpaarvereiste uit art. 1:227 BW (voorwaarden voor toewijzing van adoptieverzoek). De Raad besliste dat het de rechtsvormende taak van de rechter te buiten gaat om aan relaties en samenlevingsvormen als die tussen verzoeksters en minderjarigen, waarop het adoptieverzoek betrekking heeft, een verdergaande juridische erkenning te geven dan het nationale recht thans biedt. Ook indien de artt. 8, 12 en 14 EVRM hiertoe grond geven. De wijze waarop hierin moet worden voorzien vergt rechtspolitieke keuzes.

Bespreking van het arrest van 24 oktober 1997 (Notafax 1997, nr 271) waarin de Hoge Raad een vader ontvankelijk verklaart in zijn vordering tot ontkenning van het vaderschap die niet binnen de wettelijke termijn is geschied. De niet-ontvankelijkheid levert in de gegeven omstandigheden een ontoelaatbare inmenging op in het door art. 8 EVRM beschermde familie- en gezinsleven. De Hoge Raad stelt daarbij uitdrukkelijk dat het vinden van een oplossing in casu de rechtsvormende taak van de rechter niet te buiten gaat.

Verslag van een symposium waar aan de hand van inleidingen van vakmensen op notarieel gebied en van vertegenwoordigers van de Belastingdienst van gedachten gewisseld werd over met name het digitaal aanleveren van akten door notarissen in het kader van de registratie en van het resigneren van gegevens van die akten.

Kort verslag van het wetgevend overleg op 8 december 1997 tussen de Vaste Commissie van Justitie, minister Sorgdrager en de Regeringscommissaris voor Boek 4 NBW over wetsvoorstel 17141 inzake invoering van het nieuwe erfrecht in Boek 4.

Vanaf 1 januari 1999 is er geen rol meer voor het Nederlandse promessedisconto als referentierente in het juridisch verkeer en vervalt het als tarief. Aan de clausule in contracten, waarin het percentage van de rentevergoeding wordt gerelateerd aan het promessedisconto van DNB, zou kunnen worden toegevoegd dat, zodra het promessdisconto vervalt als referentierente, het met het promessdisconto vergelijkbare officiële rentetarief van de Europese Centrale Bank zal gelden. Mutatis mutandis geldt hetzelfde voor de vaste voorschotrente.

Als gevolg van een reorganisatie wordt het aantal grondkamers teruggebracht tot vijf. De benaming en het rechtsgebied van de respectievelijke grondkamers worden met ingang van 1 januari 1998 als volgt:

De wet van 10 april 1997 houdende wijziging van de artikelen 5 en 9 van Boek 1 BW, Stb. 161 (herziening naamrecht) treedt in werking met ingang van 1 januari 1998 (zie JBN 1997, nr 44).

De wet van 30 oktober 1997 houdende wijziging van onder meer Boek 1 BW in verband met invoering van gezamenlijk gezag voor een ouder en zijn partner en van gezamenlijke voogdij, Stb. 506 treedt in werking met ingang van 1 januari 1998 (zie JBN 1997, nr 94).