Aflevering 6

De auteur bespreekt de per 3 april 2000 in werking getreden wijziging van de Wet op de Ruimtelijke Ordening (WRO), en wel met name de wijzigingen met betrekking tot de vrijstellingsmogelijkheden van het bestemmingsplan in de artt. 18a en 19. Het nieuwe artikel 19 WRO bevat drie vrijstellingsprocedures, te weten een algemene vrijstellingsregeling voor kleine gevallen (lid 3), een vrijstellingsregeling voor relatief lichte ingrepen in de leefomgeving (lid 2) en een vrijstellingsregeling voor projecten met ingrijpende planologische gevolgen (lid 1). De twee laatstgenoemde vrijstellingen vormen naast het bestemmingsplan een zelfstandige juridische basis voor de realisering van projecten. De procedurele aspecten van de vrijstellingsregelingen worden besproken. Voorts wordt onder meer aandacht besteed aan de rechtsbescherming en het overgangsrecht.

Bespreking van een kort gedingprocedure voor de Rechtbank Almelo, waarin werd geoordeeld dat een verplichting tot het realiseren van recreatievoorzieningen in een villapark niet kan worden aangemerkt als een kwalitatieve verplichting als bedoeld in artikel 6:252 BW, aangezien geen sprake is van een dulden of een niet doen. De auteur merkt onder meer op dat het aanbeveling verdient een kettingbeding toe te voegen indien onzekerheid bestaat over de vraag of bepaalde verplichtingen als kwalitatieve verplichtingen kunnen worden aangemerkt.

Indien een gemeente niet binnen de voorgeschreven acht weken schriftelijk reageert op een aanbod tot verkoop van een in een gemeentelijk voorkeursrechtgebied gelegen perceel grond, is de eigenaar bevoegd het perceel aan een derde te vervreemden, aldus de president van de Rechtbank Utrecht in kort geding. De notaris is verplicht mee te werken aan de overdracht van de aan de derde verkochte grond. Het stond de notaris in redelijkheid vrij een oordeel van de president uit te lokken in plaats van zelf onderzoek te doen en zich een oordeel te vormen over het geschil. De auteur die als instrumenterende notaris bij de procedure was betrokken, doet verslag van de procedure.

De auteur behandelt de vraag hoe een finaal verrekenbeding in huwelijkse voorwaarden zich verhoudt tot de klassieke horizontale ouderlijke boedelverdeling waarbij alle goederen worden toegedeeld aan de langstlevende onder de verplichting om alle schulden van de nalatenschap op zich te nemen. Met name wordt onderzocht of de vordering van de langstlevende uit hoofde van het verrekenbeding door schuldvermenging is tenietgegaan. Zowel indien men ervan uitgaat dat ten tijde van het overlijden de schuld uit hoofde van het verrekenbeding nog bestaat ook al ontbreekt het vorderingsrecht, als in de opvatting dat de schuld door vermenging is ‘betaald’, betekent dit dat de nalatenschap met het bedrag van de schuld reeds is verminderd. Het vorenstaande geldt ook voor vorderingen uit een Amsterdams verrekenbeding en in de wettelijke verdeling van het nieuwe erfrecht.

Bespreking van de per 1 april 2000 ingevoerde wijzigingen van de uitvoeringsregels van de Regeling Superheffing. Melding van quotumoverdracht moet voortaan binnen zes weken geschieden. De berekening van het maximaal toegestane vetgehalte is gewijzigd. De meldingstermijn voor quotumleasing is verlengd tot 31 januari. De looptijd van de Regeling Superheffing eindigt 1 april 2008 .

Bespreking van een arrest van de Hoge Raad met betrekking tot de reikwijdte van de uitzondering op het toestemmingsvereiste voor borgstelling als bedoeld in artikel 1:88 lid 1 sub c en lid 4 BW. De uitzondering op het toestemmingsvereiste geldt alleen indien de rechtshandeling waarvoor de in artikel 1:88 lid 1 sub c bedoelde zekerheid wordt verstrekt, zelf behoort tot de rechtshandelingen die in de normale uitoefening van een bedrijf plegen te worden verricht.

Bespreking van het arrest van de Hoge Raad, waarbij de in JBN 1999, nr 22 besproken procedure voor Hof Den Haag wordt bekrachtigd. Geoordeeld werd dat niet was voldaan aan de plicht tot volstorting van aandelen bij oprichting van de BV in geval van een ten name van de BV in oprichting lopende bankrekening, waarop het bedrag van een verleend bankkrediet was gestort, het voor de volstorting van aandelen benodigde bedrag wordt overgeboekt naar een tweede bankrekening, terwijl daags na oprichting het bedrag wordt teruggeboekt naar de eerste rekening. De auteur verwijst nog naar de uitspraak van Hof Den Bosch van 16 maart 1999, NJ 2000, 371 waar is aangenomen dat de bankverklaring het karakter heeft van een garantie dat de storting werkelijk heeft plaatsgevonden.

Artikel 7A:1720 lid 1 BW bepaalt dat een schenking slechts verbindend is wanneer deze door de begiftigde zèlf of door iemand die daartoe bij authentieke volmacht door de begiftigde is gemachtigd, is aanvaard. De vraag rijst wat rechtens is indien in een dergelijk geval de volmacht van de begiftigde niet bij authentieke akte maar bij onderhandse akte is verleend.

De kantonrechter te Den Bosch heeft bij beschikking bevel gegeven aan de erfgenamen in een nalatenschap om over te gaan tot boedelbeschrijving ten overstaan van een notaris.