Aflevering 2

In dit artikel geeft de auteur een analyse van art. 6:16 Awb en de gevolgen van dit artikel voor de invorderingspraktijk in geval van beroep in cassatie na vernietiging van een aanslag in de heffingssfeer door de belastingkamer van het hof.

In dit artikel gaan de auteurs in op de interne compensatie in het fiscale procesrecht in relatie tot het wetsvoorstel inzake het fiscale hoger beroep. Zij concluderen dat wel degelijk het risico bestaat dat de in het bestuursrecht bekende argumentatieve fuik ook in het fiscale procesrecht zijn intrede zal doen.

Het geschil betreft de navorderingsaanslag inkomstenbelasting/premie volksverzekeringen over het jaar 1998, alsmede een vergrijpboete ex art. 67e AWR (Hof Den Haag 14 januari 2004, nr. BK-03/0044, NTFR 2003/226).

De ketenaansprakelijkheid was in het verleden veelal in het geheel niet van toepassing in de confectiesector. Vanaf 1994 is dit veranderd. Vanaf 2003 is de confectiesector de enige sector waar de gehele bedrijfskolom, dat wil zeggen van de onderste schakel tot en met de opdrachtgever of (bedrijfsmatige) koper, waar de ketenaansprakelijkheid op alle schakels van toepassing is. In mijn bijdrage ga ik in op de wijzigingen van de ketenaansprakelijkheid in de confectiesector zoals die per 1 oktober 2003 zijn aangebracht.

‘Men earning their bread in any very specialized occupation will talk shop, not only because it is the most vital interest of their lives, but also because they have not much knowledge of other subjects.’J. Conrad, Typhoon, 1902

De fiscale bezwaarfase krijgt snel tandjes. Waar in het verleden vormfouten van het bestuursorgaan nog met de mantel der liefde werden bedekt, wenst de rechter niet langer opgezadeld te worden met het resultaat van slecht huiswerk van het bestuursorgaan, met name als voor het hof de feiten nog in geschil zijn. Nu een werkdrukverlichting van de rechterlijke macht niet aanstaande lijkt, zie ik niet in waarom deze ontwikkeling zou stoppen. Integendeel. Daarnaast wordt met deze striktere opstelling bereikt dat de hoogste Awb-rechters, de Hoge Raad en de Centrale Raad van Beroep, de Awb uniformer uitleggen. Ook daarom valt een trendbreuk niet te verwachten. In deze kroniek bespreek ik enige rechtspraak met betrekking tot verscheidene ‘vormvereisten’ voor bestuursorganen in de bezwaarfase. Hierna zal ik naast actuelere ook enige eerdere rechtspraak vermelden, teneinde in deze eerste kroniek een bodem te leggen.

Op 24 december 2003 heeft de staatssecretaris van Financiën, bij wijze van kerstcadeau, het lang verwachteZie de brief van de staatssecretaris van 13 december 2002, V-N 2003/2.21. wetsvoorstel inzake de invoering van een aftrekverbod voor de aankoopkosten van een deelneming openbaar gemaakt (hierna: wetvoorstel aankoopkosten deelneming).Kamerstukken II 2003/04, 29 381. Zie persbericht van de staatssecretaris van 24 december 2003, nr. 2003-282, onder andere gepubliceerd in V-N 2004/3.2. Het wetsvoorstel is onder andere gepubliceerd op http://www.minfin.nl/WDB03-349.doc en in V-N 2004/3. Het omvat eveneens een herziening van de behandeling van de omzetting en kwijtschelding van afgewaardeerde vorderingen. In dit artikel zal uitsluitend worden ingegaan op het voorstel ter zake van de aankoopkosten van een deelneming en dan met name op de terugwerkende kracht die deze regeling in de visie van de staatssecretaris behoort te krijgen. In dit wetsvoorstel wil de staatssecretaris de nadelige gevolgen van het arrest van de Hoge Raad van 24 mei 2002Zie HR 24 mei 2002, BNB 2002/262 met conclusie A-G Groeneveld. terugdraaien. Dit wetsvoorstel nodigt uit tot nadere kritische kanttekeningen van onze kant in aansluiting op de eerder in dit blad gepubliceerde opinie van Barmentlo en Van Wordragen.‘Is ‘geen voordeel weggenomen’ een valide criterium voor terugwerkende kracht of ontneming van een rechtmatig verkregen voordeel?’, TFB 2003/3, p. 2 e.v. We zullen in dit artikel het wetsvoorstel toetsen aan relevante nationale en internationale bepalingen.