Aflevering 1

De ontvanger stelt een natuurlijke persoon aansprakelijk voor een aanslag omzetbelasting. Behalve dat de aansprakelijkgestelde de aansprakelijkstelling betwist, maakt hij ook bezwaar tegen die aanslag. De inspecteur doet uitspraak op bezwaar alvorens de uitspraak van de civiele rechter af te wachten. Het hof oordeelt dat de inspecteur dat onbevoegd heeft gedaan. Hij dient de procedure van art. 49 IW 1990 (oud) af te wachten. (Bron: Hof Den Bosch 17 september 2004, BK 01/00434, NTFR 2004/1735)

De meeste Nederlandse ondernemers en particulieren lopen het liefst in een grote boog om de fiscus heen. Hoe minder men met de inspecteur te maken heeft, hoe beter, is in het algemeen de gedachte. Ondanks alle inspanningen van de Belastingdienst om een klantvriendelijk gezicht te laten zien, ervaren de meeste ondernemers de belastinginspecteur als humorloos, weinig flexibel en niet erg schappelijk. Wie eens de moeite neemt op de sites van buitenlandse belastingdiensten rond te surfen, komt echter tot een genuanceerder oordeel. Want in vergelijking met bijvoorbeeld de Britse en Amerikaanse belastingdiensten is de tolerantie van de Nederlandse fiscus op bepaalde punten zo slecht nog niet, vooral als het gaat om het indienen van de aangifte en de betaling van belastingschulden.

Bespreking van de uitspraak van de voorzieningenrechter van Hof Amsterdam van 12 november 2004, rolnr. 04/04366, inzake het gebruik van informatieverplichtingen van de inspecteur in de beroepsfase.Gepubliceerd in NTFR 2004/1829.

Het geschil betreft de aanslag inkomstenbelasting/premie volksverzekeringen over het jaar 1999 en vermogensbelasting 2000, alsmede de tegelijkertijd met deze aanslagen opgelegde verzuimboeten (Bron: Hof Amsterdam 27 oktober 2004, nr. 03/02909, NTFR 2004/1732).

De tijd waarin mensen hun hele leven in hun geboorteland woonden, werkten en alleen daar hun vermogen opbouwden, ligt ver achter ons. Het speelterrein van menig Europeaan strekt zich tegenwoordig minimaal over heel Europa uit. De situaties waarin de Nederlandse ontvanger geconfronteerd wordt met een belastingschuldige in het buitenland komen dan ook steeds vaker voor. Nederlandse ingezetenen kunnen op hun beurt geconfronteerd worden met een buitenlandse belastingschuld.

Nadat de belastingrechtspraak in 1956 tot de taak van de rechterlijke macht is gaan behoren, is gaandeweg steeds meer kritiek geuit aan het adres van de wetgever wegens het ontbreken van een tweede feitelijke instantie. Daarnaast was men er al geruime tijd van doordrongen dat het ontbreken van een tweede feitelijke instantie in strijd was met het Internationaal Verdrag inzake burgerrechten en politieke rechten (IVBPR).Internationaal Verdrag inzake burgerrechten en politieke rechten van 19 december 1966, Trb. 1978, 177.

De SpaarrenterichtlijnRichtlijn 2003/48/EG van de Raad van 3 juni 2003 betreffende belastingheffing op inkomsten uit spaargelden in de vorm van rentebetalingen, PbEG 2003, L 157/38. houdt binnen de Europese Unie en daarbuiten menig adviseur, ondernemer en spaarder bezig. Het doel van de richtlijn en zijn historie zijn reeds hiervoor in dit blad besproken. In mijn bijdrage zal ik kort stilstaan bij de werking van de richtlijn, de kernbepalingen en de ‘overgangsbepalingen’.