Aflevering 1

In dit overzicht worden de belangrijkste ontwikkelingen in 2006 met betrekking tot het ruimtelijk bestuursrecht besproken. Deel I ziet op belangrijke veranderingen in de bouwregelgeving. In deel II wordt specifiek ingegaan op de belangrijkste uitspraken en ontwikkelingen rond het Besluit luchtkwaliteit 2005.

De beslissing van het Hof van Justitie EG dat in de btw het leerstuk misbruik van recht toepassing kan vinden, is met betrekking tot die belasting het meest in het oog springende nieuws uit 2006. Mede vanwege die beslissing is het in 2005 ingediende wetsvoorstel constructiebestrijding vastgoed vooralsnog aangehouden.Kamerstukken II, 2005-2007, 30 061, nr. 11. Een wel doorgevoerde wetswijziging heeft nieuwe regels geïntroduceerd op het terrein van onder meer privégebruik en gebruik voor andere dan bedrijfsdoeleinden van tot het bedrijf behorende goederen. Wederom voldoende stof voor een jaaroverzicht.

Ook in 2006 is de vraag of bepaalde zaken onroerend zijn weer een actueel onderwerp. Lang heeft er onzekerheid bestaan over de vraag of een antispeculatiebeding bij de verkoop van grond geldig is of niet. Dit jaar bracht de zo gewenste duidelijkheid. Het al dan niet zijn van het gekochte conform hetgeen afgesproken is bij de koop levert een constante stroom van met name lagere rechtspraak op. Nu mocht ook ons hoogste rechtscollege een oordeel geven. En zo zijn er nog een aantal onderwerpen die het vermelden waard zijn.

Het afgelopen jaar kenmerkte zich door veel wetgevingsinitiatieven die grote gevolgen hebben voor de vastgoedsector. Het wetsvoorstel Werken aan winst bevatte twee artikelen waarvan het belang voor de vastgoedsector nauwelijks overschat kan worden. Met name een nieuw afschrijvingsartikel van maar liefst elf leden en een artikel over de waardering van onderhanden werk verdienen aandacht. Ook is het lang verwachte wetsvoorstel betreffende de ontwikkelingsactiviteiten van fiscale beleggingsinstellingen naar de Kamer gestuurd. Aandelenbezit in een belaste ontwikkelingsdochter wordt straks als ‘beleggen’ aangemerkt. Daarnaast wordt een safe haven geïntroduceerd. Verbeteren of uitbreiden van vastgoed is nog steeds – zij het onder voorwaarden – ‘beleggen’. Opvallend is de prominente rol die de Wet WOZ steeds duidelijker gaat spelen. Ik kan mij voorstellen dat de wetgever uit praktische overwegingen wil aansluiten bij ‘een marktcijfer’ dat jaarlijks zal worden vastgesteld. Maar de nadelen en (eigen)aardigheden van de Wet WOZ mogen wij niet veronachtzamen. Een echte marktwaarde van een onroerende zaak wordt met de WOZ-waarde veelal niet bepaald; dit onder meer door de toepassing van ficties, de werktuigenvrijstelling en de problematiek van de objectafbakening. In het afschrijvingswetsvoorstel wordt nogal wat geschreven over de Wet WOZ. Een veeg teken? Nu een groter belang aan de WOZ-waarde wordt gehecht, zullen belastingadviseurs en gemeenten vaker tegenover elkaar komen te staan.In deze bijdrage behandel ik verder de opmerkelijkste rechtspraak op het gebied van de herinvesteringsreserve en de belastbaarheid van vastgoedtransacties.

Dat steeds meer mensen een tweede woning in het buitenland bezitten is geen nieuws. Hetzelfde geldt voor het feit dat de Belastingdienst met grote belangstelling kennis neemt van de aangiften inkomstenbelasting van eigenaren van deze woningen.In 2003 is door de Belastingdienst het project Buitenlands vermogen in het leven geroepen als vervolg op het Rekeningenproject dat in 2000 was gestart naar aanleiding van de KB-Lux affaire. Overigens is men met name geïnteresseerd in de wijze van financiering. De fiscus verwacht namelijk niet grote bedragen aan belasting te kunnen innen. Veelal zal Nederland door gesloten belastingverdragen worden beperkt in de mogelijkheid belasting te heffen over deze tweede woningen. Met betrekking tot deze belastingverdragen gold tot nog toe onzekerheid over de wijze waarop door Nederland voorkoming van dubbele belasting dient te worden verleend. Dit was zeker het geval bij met vreemd vermogen gefinancierde tweede woningen. In dat kader heeft de Hoge Raad recentelijk een arrest gewezen, waarop in het volgende nader wordt ingegaan.

Het besluit van 7 december 2006 (nr. CPP2006/1322M) is reeds kort behandeld door prof.dr. B.G. van Zadelhoff in dit nummer. Gezien het belang van bedoeld besluit voor de vastgoedpraktijk is besloten het integraal op te nemen in deze rubriek: